دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 7 3 2015 09 23 Women's socio-cultural demands published in the Ghajar era press بررسی مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار (با تأکید بر نشریۀ نامۀ بانوان) 327 341 58298 10.22059/jwica.2015.58298 FA محسن بهشتی سرشت دانشیار و عضو هیئت‌علمی گروه تاریخ دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین محسن پرویش دانشجوی دکتری تاریخ ایران دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین Journal Article 2015 11 22 Ghajar era opened up a new chapter in the life of Iranian women; as a result of intellectual growth in this period Iranian women got a chance to enter social scenes more than before, and their role appeared in social and cultural events. Constitutional discourse, social development and resultant freedom created a chance for women to openly express their perspectives and try to realize them; publishing feminist journals and establishing socio-political associations were among the most important means they used to achieve this aim. Shahnaz Azad (Roshdeeh) was one of the women's rights defenders in the late Ghajar era. Publishing Lady's journal, she sought to awaken and illuminate women about their rights and status. The journal published articles written by women only, mainly discussed Iranian female education and revised the idea of women absence in society. This research aims to study women's socio-cultural demands from Shahnaz Azad viewpoint and Lady's journal as well. دوران قاجار آغاز فصل جدیدی در باب حیات زن ایرانی بود، ‌زیرا درنتیجة رشد فکری جامعه در دوران قاجار، زن ایرانی بیش از پیش به عرصۀ اجتماع وارد و نقش او در امور اجتماعی و سیاسی نمایان شد. گفتمان مشروطه و تحول جامعه و آزادی‌های ناشی از آن، فرصت و امکانات لازم را در اختیار زنان قرار داد تا دیدگاه‌های خود را علناً مطرح کنند و به اشکال مختلف در جهت تحقق آن بکوشند. از ابزارهای مهم آن‌‌ها برای نیل به این هدف‌ها، انتشار روزنامه‌های زنانه و ایجاد انجمن‌های اجتماعی‌ــ سیاسی بود. یکی از مدافعان حقوق زنان در اواخر دورۀ قاجاریه شهناز آزاد (رشدیه) بود. وی با تأسیس نشریۀ <em>نامة بانوان</em> به دنبال بیداری و آگاه‌کردن زنان از حقوق و جایگاه خود بود. این روزنامه به چاپ مقاله‌هایی می‌پرداخت که فقط به قلم زنان نوشته شده بود و بحث اصلی آن تعلیم و تربیت دختران و زنان ایران و اصلاح تفکر عدم حضور زن در اجتماع بود. این پژوهش درصدد است مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان را از دیدگاه نشریۀ <em>نامة بانوان</em> و شخص شهناز آزاد بررسی کند. https://jwica.ut.ac.ir/article_58298_dfc1099b820e7c9e72c60fe5e6d401be.pdf