دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 12 1 2020 03 20 Investigating the Role of Women Architects in Contemporary Iranian Architecture (1320-1977) بررسی نقش زنان معمار در معماری معاصر ایران (1320 تا 1357 خورشیدی) 19 49 77359 10.22059/jwica.2020.297705.1403 FA ساناز خانبانزاده پژوهشگر دکتری معماری، گروه معماری، دانشکدة معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران مریم ارمغان استادیار گروه معماری، دانشکدة معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران جمال الدین سهیلی استادیار گروه معماری، دانشکدة معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران Journal Article 2020 02 11 Women professional activity in Iran before the Qajar era was not traditional, but by the middle of the Qajar period women were given the opportunity to participate in society. Since the presence of women architects in contemporary Iranian architecture is often overlooked, the purpose of this study is to introduce women architects in Pahlavi era and to study their influence in architectural fields. The main purpose of this research is to evaluate the architectural areas performed by women architects during Pahlavi era and argue their influences in tyhis field. It is assumed that women's work in the professional field has had a greater impact. For this purpose, the paper has a qualitative methodology with historical-interpretive research method. Data have been collected from oral history, documentation and library, and interviews with architecture pioneers. Hence, the performance of women architects is independent variable and the amount of activity and their achievements in the field of architecture are dependent variable. The results indicate that while studying at university and working in the offices of architecture and construction development in the country, there is a reason that works of women architects in the professional fields can have more achievements than their works in academic areas; but they are still influential in the academic field.   فعالیت حرفه‌ای زنان در ایران قبل از قاجار چندان مرسوم نبوده است، ولی از نیمه‌های دورة قاجار فرصت برای حضور زنان در جامعه فراهم شد. با توجه به اینکه حضور زنان معمار در معماری معاصر ایران اغلب نادیده مانده، هدفِ این پژوهش معرفی زنان معمار در دورة پهلوی و بررسی اثرگذاری آن‌ها در حوزه‌های معماری است. پرسش اصلی پژوهش این است که عملکرد زنان معمار در دورة پهلوی در کدام حوزه‌های معماری صورت گرفته و تأثیرگذاری آن‌ها چگونه بوده است. فرض بر آن است که فعالیت زنان در حوزة حرفه‌ای اثرگذاری بیشتری داشته است. به این منظور، مقاله از نوع کیفی، روش پژوهش تاریخی‌ـ تفسیری و تاریخ شفاهی و شیوة گردآوری داده‌ها، اسنادی و کتابخانه‌ای و مصاحبه با پیش‌کسوتان معماری است. در این زمینه، عملکرد زنان معمار متغیر مستقل و میزان فعالیت و آثار و دستاوردهایشان در حوزه‌های معماری متغیر وابسته است. نتایج بیانگر آن است که هم‌زمانی تحصیل در دانشگاه و کار در دفاتر معماری و توسعة ساخت‌وساز در کشور علتی بوده که زنان معمار بتوانند در حوزة حرفه‌ای بیشتر از آکادمیک فعالیت داشته باشند، ولی، با وجود این، آن‌ها در حوزة آکادمیک تأثیرگذار و در حوزة حرفه‌ای تأثیرپذیر بودند. https://jwica.ut.ac.ir/article_77359_51c6079e6d39cf367aaf96b56cef5baf.pdf