مرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310812120200320Searching for Signs of Ecriture Feminine in the Sechischti Lyrics of the Kurmanj Nomadsپی جویی نشانه های نوشتار زنانه در سه خشتی های کرمانجی1177735810.22059/jwica.2020.301699.1425FAصدرالدینطاهریاستادیار گروه پژوهش هنر، دانشکدة پژوهشهای عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان0000-0003-2507-7533آیگینمردانیدانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشکدة پژوهشهای عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهانJournal Article20200427Since folk poems are outside the realm of official literature, they have received less attention in the field of literary studies. Also, women are often overlooked as creators of literary works; and this has made it difficult to search for female individuality in the context of literary discourses. Thus, the role of women in shaping Kurmanj literature has not yet been addressed. This research as a case study in the field of feminist literary criticism has attempted to reveal the significance of female voice in the collection of Kurmanj Sechischtis with an interpretive analytical approach, by discovering the signs of ecriture feminine. Sechischti lyrics are an important part of the literature and folklore of the Iranian Kurmanj nomads. A Sechischti has three hemistiches, each with eight to ten syllables, with words derived from nature and everyday life based on individual experiences and ethnic memories of anonymous poets. In search for these signs, the authors have examined 1386 poems; of these, 269 poems (a quarter of poems with gender identity) have obvious features of feminine expression. Sechischties written by women can be divided into five categories, in terms of subject matter: 1) love; 2) marriage; 3) immigration and war; 4) social role-playing; 5) advice, cursing, self-introduction etc. Signs of feminine expression in these poems are either denotative or connotative; each has been used in four different methods. In these short and simple folk poems, the woman’s soul is revealed without veil and mask and talks to the audience. She is no longer a woman described by male writers, whether praiseworthy as a lover or a mother, or disgusting as a tempter or a witch. With the help of ecriture feminine, poetess describes the world around her through her own eyes for the audience, with all its amazing events and phenomena.بومیسرودهها به سبب بیرون ماندن از دایرة ادبیات فاخر و رسمی کمتر در حوزة مطالعات ادبی مورد پژوهش نظاممند قرار میگیرند. همچنین زنان اغلب بهعنوان آفرینشگران اثر ادبی نادیده انگاشته شدهاند و این کاستی جستوجوی فردیت زن در چارچوب گفتمانهای ادبی را دشوار کرده است. بدینسبب، به سهم زنان در شکلدهی به مجموعه ادبیات کرمانجی نیز تاکنون پرداخته نشده است. این نوشتار یک موردکاوی در حوزة نقد ادبی فمنیستی، با رویکرد تحلیلیـ تفسیری و با هدف توسعهای است که تلاش دارد با کشف نشانههای نوشتار زنانه در سهخشتیهای کرمانجی، بسامد صدای زنان را در این آثار آشکار کند. در جستوجوی این نشانهها، نگارندگان هزار و 386 سهخشتی را بررسی کردند که از این شمار، 269 سروده (یکچهارم از اشعار دارای شناسة جنسیتی) را میتوان بارور از نشانههای بیان زنانه دانست. سهخشتیهای سرودهشده از سوی زنان، از دید موضوع در پنج گروه قابل بخشبندیاند: عشق و دلدادگی؛ ازدواج؛ مهاجرت، کوچ و جنگ؛ نقشپذیری اجتماعی؛ و اندرز، نفرین، معرفی خود و...؛ شناسههای بیان زنانه در این ترانهها را میتوان در دو گروه شناسههای صریح و شناسههای ضمنی بخشبندی کرد که هریک به چهار شیوة متفاوت به کار رفتهاند. در این سرودهها روح زن کرمانج بدون پرده و نقاب آشکار میشود و با شنونده به گفتوگو درمیآید. او دیگر زنی نیست که نویسندگان مرد گاه ستودنی همچون یک معشوق یا مادر و گاه نفرتبار همچون یک وسوسهگر یا ساحره برای ما وصف کرده باشند. به یاری نوشتار زنانه، او جهان پیرامون را با همة رخدادها و پدیدههای شگفتآورش از دریچة چشم خود برای خوانشگرانش ترسیم میکند.https://jwica.ut.ac.ir/article_77358_7638fe1bf28053e5a270e20cefad1483.pdfمرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310812120200320Investigating the Role of Women Architects in Contemporary Iranian Architecture (1320-1977)بررسی نقش زنان معمار در معماری معاصر ایران (1320 تا 1357 خورشیدی)19497735910.22059/jwica.2020.297705.1403FAسانازخانبانزادهپژوهشگر دکتری معماری، گروه معماری، دانشکدة معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایرانمریمارمغاناستادیار گروه معماری، دانشکدة معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایرانجمال الدینسهیلیاستادیار گروه معماری، دانشکدة معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایرانJournal Article20200211Women professional activity in Iran before the Qajar era was not traditional, but by the middle of the Qajar period women were given the opportunity to participate in society. Since the presence of women architects in contemporary Iranian architecture is often overlooked, the purpose of this study is to introduce women architects in Pahlavi era and to study their influence in architectural fields. The main purpose of this research is to evaluate the architectural areas performed by women architects during Pahlavi era and argue their influences in tyhis field. It is assumed that women's work in the professional field has had a greater impact. For this purpose, the paper has a qualitative methodology with historical-interpretive research method. Data have been collected from oral history, documentation and library, and interviews with architecture pioneers. Hence, the performance of women architects is independent variable and the amount of activity and their achievements in the field of architecture are dependent variable. The results indicate that while studying at university and working in the offices of architecture and construction development in the country, there is a reason that works of women architects in the professional fields can have more achievements than their works in academic areas; but they are still influential in the academic field. فعالیت حرفهای زنان در ایران قبل از قاجار چندان مرسوم نبوده است، ولی از نیمههای دورة قاجار فرصت برای حضور زنان در جامعه فراهم شد. با توجه به اینکه حضور زنان معمار در معماری معاصر ایران اغلب نادیده مانده، هدفِ این پژوهش معرفی زنان معمار در دورة پهلوی و بررسی اثرگذاری آنها در حوزههای معماری است. پرسش اصلی پژوهش این است که عملکرد زنان معمار در دورة پهلوی در کدام حوزههای معماری صورت گرفته و تأثیرگذاری آنها چگونه بوده است. فرض بر آن است که فعالیت زنان در حوزة حرفهای اثرگذاری بیشتری داشته است. به این منظور، مقاله از نوع کیفی، روش پژوهش تاریخیـ تفسیری و تاریخ شفاهی و شیوة گردآوری دادهها، اسنادی و کتابخانهای و مصاحبه با پیشکسوتان معماری است. در این زمینه، عملکرد زنان معمار متغیر مستقل و میزان فعالیت و آثار و دستاوردهایشان در حوزههای معماری متغیر وابسته است. نتایج بیانگر آن است که همزمانی تحصیل در دانشگاه و کار در دفاتر معماری و توسعة ساختوساز در کشور علتی بوده که زنان معمار بتوانند در حوزة حرفهای بیشتر از آکادمیک فعالیت داشته باشند، ولی، با وجود این، آنها در حوزة آکادمیک تأثیرگذار و در حوزة حرفهای تأثیرپذیر بودند.https://jwica.ut.ac.ir/article_77359_51c6079e6d39cf367aaf96b56cef5baf.pdfمرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310812120200320Discoursive Analysis of Sexual Debates in Iranخوانش گفتمانی از مناقشات امر جنسی در ایران51707736010.22059/jwica.2020.290703.1354FAسهیلاصادقی فساییدانشیار جامعه شناسی دانشگاه تهرانابوالفضلاقبالیدانشجوی دکتری دانش اجتماعی مسلمین دانشگاه تهرانJournal Article20191014The policy area of sexuality in Iran is affected by theoretical conflict between two major approaches. The present article seeks to present a discursive formulation of the theoretical conflicts between these two approaches in Iranian society. In this study, the method of Fariclough, Laclau and Mouffe is applied in a conjoined way. The results of the research indicated that the first approach, based on religious principles, follows the idea of sexual education with the focus on sexual ethics. Furthermore, it also includes various concepts, such as sexual identity, convenient and timely marriage, hijab and continence, etc, to construct the life sex of the Iranian society. Based on this approach, sexuality is studied in a network of biological and cultural components, in which sometimes confronting sexuality does not eliminate its ambiguity but instead enhances it. The second approach is inspired by the liberal literature of the international community, by emphasizing the importance of sex education with a core of knowledge and sexual awareness. Some constructed and predominated concepts in the second approach include various perceptions, such as homosexuality, casual homosexuality, and the recognition of sexual minorities, distinction between sex and gender, and the condemnation of child marriage. In confronting sexuality, disambiguation and explicitly are the most important strategies of the second discourse. The latest public debate on the two approaches was the 2030 United Nations Document. عرصة سیاستگذاریِ امر جنسی در ایران محل مناقشة نظری دو رویکرد عمده است. مقالة حاضر درصدد ارائة یک صورتبندی گفتمانی از مناقشات نظری این دو رویکرد در جامعة ایرانی است. در این پژوهش، از روش تحلیل گفتمانی فرکلاف و لاکلا و موف به صورت ترکیبی بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که رویکرد اول با ابتنا بر مبانی دینی، ایدة تربیت جنسی با محوریت اخلاق جنسی را پیگیری میکند و مفاهیمی چون هویت جنسی، ازدواج آسان و بهنگام، حجاب و خویشتنداری و... را در زیست جنسی جامعة ایرانی برساخت و امر جنسی را در شبکهای از عناصر زیستی و فرهنگی مطالعه میکند که در آن گاهی مواجهه با امر جنسی نهتنها زدودن ابهام، بلکه حتی افزودن بر آن نیز هست. رویکرد دوم نیز با ابتنا بر ادبیات لیبرالیستیِ جامعة بینالمللی بر ضرورت آموزش جنسی با محوریت دانش و آگاهی جنسی تأکید دارد و دالها و مفاهیمی چون تمایز همجنسگرایی و همجنسبازی، احترام به حقوق اقلیتهای جنسی، تمایز جنس و جنسیت، نفی ازدواج کودکان و... را برساخت میکند. مهمترین استراتژی این گفتمان در مواجهه با امر جنسی، صراحت و ابهامزدایی از امر جنسی است. عرصة عمومیِ متأخرِ مناقشاتِ این دو رویکرد، سند 2030 سازمان ملل بود.https://jwica.ut.ac.ir/article_77360_08729694b6c7d24336c8c62c0b44a0c3.pdfمرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310812120200320Explaining the Sociological Model of Women's Body Management Based on Cultural Capital and Media with Social Comparison Mediation (Case Study: Sanandaj (تبیین مدل جامعهشناختی مدیریت بدن زنان براساس سرمایۀ فرهنگی و رسانه با میانجیگری مقایسۀ اجتماعی (مطالعۀ موردی: شهر سنندج)71907736210.22059/jwica.2020.296913.1398FAروناکدورخکارشناسی ارشد جامعهشناسی، دانشگاه تهران، مددکار اجتماعیحامدنوریدکترای تخصصی روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد بینالمللی کیش، مشاور و رواندرمانگرJournal Article20200130One of the issues in the field of body sociology is body management, which is widespread today among girls and women. It means people build social bodies by altering their physical appearance. The research method was applied in terms of purpose in the descriptive-analytical method. The research has used instruments including Bourdieu Cultural Capital Questionnaire and Researcher-Made Questionnaire of Women's Body Management Scale and Social Comparison of Gibbons and Bonk in 2019. The sample size was 382 women and girls aged 20-45 in the city of Sanandaj. The method was multi-stage cluster sampling. SPSS22 software and LISREL software were used for quantitative data analysis. The results showed that there is a significant relationship between variables of body management, cultural capital, media, and social comparison of mentioned variables. The sociological model of body management in women based on cultural capital and the media is mediated by social comparison mediation in Sanandaj. Social comparison with a impact coefficient of 0.45 can affect two variables of cultural capital that have had effects on the media variable of body management criterion. In urban women, social comparison is an essential source of information about body self-management, and social comparison processes fill the gap between self-talk and the concept of individual and inter-group identity. یکی از مسائل مطرحشده در حوزة جامعهشناسی بدن، که امروزه در میان دختران و زنان رواج فراوانی یافته، مدیریت بدن است که در آن افراد با تغییر ویژگیهای ظاهری بدن، خود را با دیگران مقایسه میکنند. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر اجرا توصیفیـ تحلیلی است. در این پژوهش از روش پیمایشی استفاده شد. ابزارهای پژوهش عبارتاند از: پرسشنامة سرمایة فرهنگی بوردیو و پرسشنامة محققساختة مقیاس مدیریت بدن زنان و مقایسة اجتماعی گیبونز و بونک. این پژوهش در سال 1398 انجام شده است و حجم نمونه را 382 نفر از زنان و دختران 20 تا 45 سالة شهر سنندج تشکیل دادهاند. روش نمونهگیری از نوع خوشهای چندمرحلهای بوده و برای تجزیه و تحلیل دادههای کمی از نرمافزارهای SPSS22 و LISREL استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داد که میان متغیرهای مدیریت بدن، سرمایة فرهنگی، رسانه، مقایسة اجتماعی متغیرهای ذکرشده رابطة معناداری وجود دارد. مدل جامعهشناختی مدیریت بدن در زنان براساس سرمایة فرهنگی و رسانه با میانجیگری مقایسة اجتماعی در شهر سنندج دارای برازش است. اثر پیشبینی مدیریت بدن براساس مقایسة اجتماعی در این پژوهش 48<sub>/</sub>0، اثر پیشبینی مدیریت بدن براساس سرمایة فرهنگی در این پژوهش 47<sub>/</sub>0 و اثر پیشبینی مدیریت بدن براساس رسانه در این پژوهش 46<sub>/</sub>0 است. در زنان شهر سنندج مقایسة اجتماعی منبعی ضروری از اطلاعات دربارة خود مدیریت بدن به شمار میآید و فرایندهای مقایسة اجتماعی شکاف میان مباحث مربوط به خود و مفهوم هویت فردی و میان گروهی را پر میکنند. با افزایش مصرف رسانههای خارجی، مدیریت بدن افزایش مییابد. درواقع، این یافته تلویحاً نشان میدهد که جامعة مورد نظر درمعرض منابع خارجی و نوظهور هویتساز قرار گرفتهاند و مخاطبان ساعتهای درخور توجهی را در شبانهروز از رسانههایی همچون ماهوارة ا اینترنت و فضای مجازی استفاده میکنند.https://jwica.ut.ac.ir/article_77362_4c271d12f1a913096aaa3908238d155c.pdfمرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310812120200320Analysis of the Cultulings of “Patriarchy” and “Matriarchy” in Iranian Culture: A Comparative Case Study of Iranian Movies in Two Decadesواکاوی زباهنگ مردسالاری و زنسالاری در فرهنگ ایرانی: مقایسۀ موردی فیلمهای سینمای ایران در دهههای 1360و0 139911157736310.22059/jwica.2020.299933.1415FAرضاپیشقدماستاد آموزش زبان انگلیسی و روانشناسی تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد0000-0001-6876-5139علیدرخشاناستادیار آموزش زبان انگلیسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه گلستان0000-0002-6639-9339اعظمجنتی عطاییکارشناس ارشد زبانشناسی همگانی، دانشگاه علامه طباطبائیJournal Article20200425The close relationship between language and culture can be understood from the analysis of language and culture in historical knowledge, philosophy, sociology, anthropology, and psychology. The fact that language and culture are inextricably interconnected can help examine the pivotal role of the language of a speech community to get significant information about its culture. Conceptualization of an overarching field of study can postulate how the realizations of cultuling (culture in language) can be entrenched in a language. Thus, the aim of this present study is to investigate the “patriarchy” and “matriarchy” cultulings in Persian movies from the viewpoint of Hymes’ (1967) SPEAKING model. This is a qualitative research to demonstrate Iranian culture and find the covert reasons of using the cultuling of “patriarchy” and “matriarchy”. To this end, the total 100 Persian movies from two decades of 1980s and 2010s were investigated based on the 500 extracted language expressions for each decade. The most recurrent cases of cultuling of “patriarchy” encompass signs of threatening, pride, anger, domination, order, sarcasm, wiggery, ridicule and contempt for the movies in 1980s. In contrast, the cultuling of “matriarchy” was delineated through decision-making, scolding, humiliating, wisecracking, attracting, complaining, showing anger, showing oppressed, pride, and ignoring for the movies in 2010s. The findings revealed that the patriarchy role is less dominant from 1980 to 2020. In fact, the patriarchy has been replaced by matriarchy these days. This can be concluded that the frameworks have some implications for learners, teachers, and educationists who are interested in the culturology, cultuling, and cultural studies.پژوهش پیشرو بر آن است تا در بستر الگوی هایمز [39] به بررسی زباهنگ «مردسالاری» و «زنسالاری» در فیلمهای ایرانی بپردازد. این پژوهش از نوع کیفی و توصیفی بوده و درحقیقت انتخاب زباهنگها با هدف بررسی تفکرات و تغییر نگرش و دیدگاه فرهنگی جامعۀ ایرانی در دو دهۀ 1360 و 1390 است. در همین زمینه، 100 فیلم ایرانی که از نوع خانوادگی و اجتماعی و شامل 50 فیلم دهۀ 1360 و 50 فیلم دهۀ 1390 هستند از نظر گفتمانی و چگونگی بهکاربردن گفتوگوهای نشاندهندۀ زباهنگ «مردسالاری» و «زنسالاری» بررسی شدند. حدود 500 پارهگفتار از فیلمهای سینمایی ایرانی دهۀ 1360 و 500 پارهگفتار از فیلمهای سینمایی دهۀ 1390 یادداشت و واکاوی شدند. مشخص شد که بیشترین بسامد زباهنگ مردسالاری در فیلمهای ایرانی دهۀ 1390 به موارد تهدید، بزرگبینی، عصبانیت، دستور، متلکگویی، امرونهی، نیشوکنایه، پرخاش و تحقیر اختصاص یافته است و بیشترین بسامد زباهنگ «زنسالاری» در فیلمهای ایرانی دهۀ 1390 شامل تعیین تکلیف کردن، غر زدن، تحقیرکردن، کنایهزدن، جلب توجه کردن، عصبانیت، شکایت و بزرگبینی است. به نظر میرسد با توجه به تغییر و تحولات فرهنگی و اجتماعی جامعۀ ایرانی در گذر زمان و پیشرفت چشمگیر فناوری در سراسر دنیا و تأثیر مستقیمی که این پیشرفت بر فرهنگ و نگرش جامعۀ ایرانی داشته است، طرز تفکر و نگرش جامعه دستخوش تغییراتی شده و دیدگاه افراد جامعه از تفکرات مردسالار به تفکرات زنسالار تغییر یافته است. درواقع، همانگونه که انتظار میرفت، میتوان دهۀ 1360 را مصداق بارز تفکر مردسالارانه و دهۀ 1390 را مصداق بارز تفکر زنسالارانه برشمرد. در پایان، مجموعهای از کاربردهای این زباهنگ، با عنوان هنجارهای گفتمان، بررسی و مشخص شدند.https://jwica.ut.ac.ir/article_77363_b7ade37d1bcf64d4dbf23120501734b6.pdfمرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310812120200320The Legal Nature of Divorce for a Consideration and Its Cultural and Social Effects under Iranian Lawماهیت حقوقی طلاق معوض و تحلیل آثار فرهنگی و اجتماعی آن در حقوق ایران1171307736410.22059/jwica.2020.276362.1222FAمحمد حسنصادقی مقدماستاد دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهرانامینامیرحسینیدانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20190219Establishing a family and its continuity is so important in Islam that divorce and dissolution of marriage even by mutual consent of the spouses is the most detestable act in view of the Prophet. As the continuity of the marriage is a basic principle in Islam, Islamic law has provided an opportunity for the husband to come back to the family and revive this sacred institution by offering the simple mechanism of the waiting period (ʻiddah) in the revocable divorce. Nevertheless, there are certain kinds of divorce, known as irrevocable divorce (ba’in), by which the marital relation is dissolved and the revival of the marriage is possible only by making a new marriage contract. In khola divorce (initiated by the wife, based on her dislike of her husband) and in mubarat divorce (initiated by the wife, based on mutual dislike or aversion of the spouses) the wife obtains divorce by paying a fixed sum (or transferring a property) to her husband and the divorce becomes irrevocable (bauen). In divorce for a consideration there is no dislike from both spouses but the wife by paying an agreed sum (or transferring a property) to her husband or by releasing her husband from his duty to pay her past maintenance or from his duty to pay her dower or from his duty to pay other debts owed his wife, can become divorced. This article examines the legal nature as well as the cultural and social effects of this kind of divorce. Facilitating the separation between the spouses through paying a sum to the husband by the wife without the existence of any dislike between them would increase the number of divorces. For this reason, paying attention to the cultural and social effects of this divorce becomes necessary.اهمیت تشکیل خانواده و بقای آن در دین اسلام به حدی است که گسستن این پیمان، حتی در شرایطی که با درخواست طرفین هم باشد، نزد پیامبر اسلام(ص) مغبوضترین اعمال است. درعینحال، از آنجا که اصل در اسلام دوام و بقای نکاح است؛ فرصتی برای بازگشت به خانواده با سازوکاری آسان با عنوان عدة طلاق رجعی بنا نهاده که طرفین بهراحتی این نهاد مقدس را از نو به پا دارند. با وجود این، انواعی از طلاق وجود دارد که با عنوان طلاق بائن پیمان زناشویی پایان مییابد و فقط با عقد جدید ازدواج ممکن میشود. در طلاق خلع با کراهت زن و طلاق مبارات با کراهت از طرفین و در هر دو صورت با پرداخت مالی از طرف زن به شوهر، طلاقی بائن، یعنی غیرقابل رجوع واقع، میشود. طلاق به عوض نیز حتی در صورت عدم کراهت از طرف زوجه یا زوجین و با پرداخت مالی از طرف زن به شوهر یا ابراء ذمة شوهر به نفقة گذشته یا مهریه یا سایر دِینهای احتمالی منظور است. بررسی و تحلیل ماهیت حقوقی و آثار اجتماعی و فرهنگی این نوع طلاق سؤال این تحقیق است. درحقیقت، تسهیل در جدایی زوجین با پرداخت عوض و درعینحال تراضی طرفین به گسستن پیمان زناشویی، بدون وجود کراهتی از سوی طرفین، تأثیراتی در حوزة ازدیاد طلاق ایجاد میکند و به همین دلیل ضرورت توجه به آثار فرهنگی و اجتماعی آن را اجتنابناپذیر میکند.https://jwica.ut.ac.ir/article_77364_69cc275f6b819850126f4ac2e87a29f7.pdfمرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310812120200320Artistic Technologies in Making Women Silver Jewelry in Sistan and Baluchistan Provinceپژوهشی در فناوریهای هنریِ ساخت زیورآلات نقرهای زنان در سیستان و بلوچستان1311537736610.22059/jwica.2020.300736.1417FAفرح انگیزصبوحی ثانیکارشناس ارشد حفاظت و مرمت اشیای فرهنگی، گروه مرمت، دانشگاه هنر اصفهانیاسینصدقیکارشناس ارشد باستان سنجی، گروه باستان سنجی، دانشگاه هنر اسلامی تبریزمهدیرازانیاستادیار، دانشکدۀ هنرهای کاربردی، دانشگاه هنر اسلامی تبریزJournal Article20200410Women traditional and indigenous metal jewelry making in Sistan and Baluchistan Province has been one of the most important decorative works used until a few decades ago. These works have been included in various designs and models. They are of the most prominent artistic technologies in Southeast Iran. They are being forgotten today and there is a need for extensive research in this field. For this reason, in the present study, it is attempted to study Baluchi women traditional jewelry making arts to investigate the methods, structures and materials used in the artworks. To this end, in the present study, 9 samples of conventional jewelries of Baluchi women are examined using metallurgical experiments optical microscopy (OM), radiography, computerized tomography scan (CT-Scan), X-ray diffraction (XRD) analysis, and X-ray fluorescence (XRF) analysis. Structural analysis of metal jewelry shows that the base metal of the jewelries is entirely made of silver-copper alloy with a eutectic structure by using casting methods. Moreover, the elemental and compound analysis identifies the two elements of silver and copper with the highest amount in the compound of the alloy, respectively. Also, the type of connections, the type of soldering and the type of metal core of the jewelries are examined using radiography and computerized tomography scan (CT-Scan).زیورآلات فلزی سنتی و بومی بانوان در سیستان و بلوچستان از آثار زینتی مهم بوده که تا چند دهه پیش استفاده میشده است. این آثار که در طرحها و مدلهای گوناگون ساخته میشده از شاخصترین دستساختههای هنری جنوبشرق است که امروزه رو به فراموشی رفته و به مطالعه و تحقیق در این زمینه نیاز دارد. به همین منظور، در این مقاله سعی شده است با مطالعة زیورآلات سنتی بانوان بلوچ به بررسی روشهای ساخت، ساختار و چیستی مواد مورد استفادة آنها پرداخته شود. ازاینرو، در مطالعة حاضر 9 نمونه از زیورآلات مرسوم زنان بلوچی مورد آزمایش و بررسی قرار گرفتهاند و روی آنها آزمایشهایی همچون متالوگرافی (OM)، رادیوگرافی، سیتیاسکن (CT-Scan)، آنالیز پراش پرتوی ایکس (XRD) و آنالیز فلورسانس اشعة ایکس (XRF) انجام گرفته است. بررسیها و آزمایشهای ساختارشناسی زیورآلات فلزی نشان داد پایة فلزی اصلی آثار تماماً از آلیاژ نقرهـ مس است و با ساختار یوتکتیک و با روشهای ریختهگری ساخته شدهاند. بهطوریکه آزمایشهای عنصری و ترکیبی دو عنصر نقره و مس را به ترتیب با بیشترین میزان در ترکیب نوع آلیاژ شناسایی کرده است. همچنین، نوع اتصالات، لحیمکاری و مغز فلزی زیورآلات توسط بررسیهای رادیوگرافی و سیتیاسکن بررسی شده است.https://jwica.ut.ac.ir/article_77366_42ac994ef9e7e5d341aea427bb432d37.pdf