دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 14 3 2022 09 23 carnivalesque retrieval in living doll self-display بازیابی کارناوالیته در نمایشگری عروسک‌های زنده 333 354 87561 10.22059/jwica.2022.333394.1712 FA شیوا مسعودی استادیار دانشکدة هنرهای نمایشی پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران نفیسه سعادت دانش ‏آموختۀ کارشناسی‏ ارشد تئاتر ‏عروسکی، دانشکدة هنرهای نمایشی پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران Journal Article 2021 11 03 “Living doll” is a term for young girls who transform themselves into toy dolls like Barbie with surgery and heavy makeup, and display their gestures and behaviors on social media by posting photos or videos. In this article, by producing a readout of carnival and carnivalesque from the perspective of Bakhtin, death, mask, madness (manifested in three types of rogue, clown, fool) and play are introduced and identified as its four main themes. The background of the research shows that the embodiment of these themes in literary works or social and political phenomena can lead to the development of carnivalesque. In search of carnival elements in Living doll term, we come to the virtual space as the carnival square. Cyber display has two parts, one is its representation, which from Goffman's point of view has an executive aspect, and the second is the place of its performance in cyberspace and specifically social networks; Where it allows each person to create different, artificial and ideal identities. The living doll, which has a history in literary sources as well as in girls' desire to imitate dolls, puppets or cartoon characters, is the choice of a strange puppet-like identity in cyberspace. living dolls embody the four themes of carnival with concepts of inanimate being and mortality, face and body masks, stupidity, rebellion, deception and wondering, and acting as puppets. And in this way, they turn their cyberspace show into a carnival from Bakhtin's point of view. عروسک‌های زنده اصطلاحی برای دختران جوانی است که با عمل‌های جراحی و آرایش‌های سنگین خود را به شکل عروسک‌های بازی‌ همچون باربی در می‌آورند و با گذاشتن عکس یا فیلم از ژست‌های حرکتی و رفتارهای خود در شبکه-های اجتماعی نمایشگری می‌کنند. در این نوشتار با بازخوانی کارناوال و کارناوالیته از منظر باختین، مرگ، نقاب، دیوانگی (نمود یافته در سه تیپ ابله، دلقک و ولگرد) و بازی به عنوان چهار مضمون اصلی آن معرفی و شناسایی می‌شوند. پیشینه‌ی تحقیق نشان می‌دهد، تجسم این مضامین در آثار ادبی یا پدیده‌های اجتماعی و سیاسی می‌تواند موجب تکوین امر کارناوالیته شود. در جستجوی عناصر کارناوالیته در عروسک‌های زنده به فصای مجازی به عنوان میدان کارناوال می‌رسیم. نمایشگری در فضای مجازی دو بخش دارد، یکی بازنمایی خود است که از نگاه گافمن وجه اجرایی دارد و دومی مکان اجرای آن در فضای مجازی و به طور مشخص شبکه‌های اجتماعی است؛ جایی که امکان ساخت هویت‌های متفاوت، ساختگی و ایده‌آل مورد نظر هر فرد را به او می‌دهد. عروسک زنده که پیشینه‌ای در منابع ادبی و نیز در تمایل دختران به شبیه‌انگاری با عروسک‌های بازی یا شخصیت‌های فیلم‌های انیمیشن دارد، انتخاب یک هویت غریب عروسک‌گون در فضای مجازی است. عروسک‌های زنده با بی‌جان‌انگاری و مرگ‌گونگی، نقاب چهره و بدن، ابله‌نمایی، سرکشی، فریبکاری و پرسه‌زنی و بازی در نقش عروسک‌بازی، چهار مضمون کارناوالیته را تجسم می‌بخشند و به این ترتیب نمایشگری خود در فضای مجازی را به کارناوالی از منظر باختین تبدیل می‌کنند.

https://jwica.ut.ac.ir/article_87561_5269c67aa497bdf47e30837d7b49c20b.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 14 3 2022 09 23 Representation of Bukhara women world life in the pre-Soviet era (based on Sadr al-Din Eini's Yadashtha) بازنمایی زیست‌جهان زنان بخارائی در دوران پیشا شوروی(با تکیه بر یادداشت‌های صدرالدین عینی) 355 370 87559 10.22059/jwica.2022.337798.1748 FA سیده فهیمه ابراهیمی استادیار گروه تاریخ دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2022 01 21 The world life of Bukharn people in the 19th and 20th centuries is based on cultural and historical contexts that have been found their final structure over the centuries and based on its life challenges. What attracts the researcher more attention in this life than in other Middle Eastern societies of his time is the absolute absence of women, which is highlighted in the representation of historical texts. Of course, the masculinity of history in the Iranian world is not new, but when this ratio becomes so prominent in a region that it continues even during the global entry of modernity, it Creates more ambiguity; In search of the causes of the continuation of men's history we need to explore the norms and habits of this life (as illustrated in the Encyclopedia of Yadashtaha) and explore the context of action of modern-day intellectuals. According to the adopted axis, the main question of the present subject is designed in two parts: "What are the characteristics of the life of Bukhara women at this time and why is there no movement on their part in the developments of the modernist years?" Our claim is that "Bukhara women at the focal point of the traditional life system (family), along with their covering, educational and class coordinates, have had minimal challenges to society, and during the growth of modernist currents due to the different context of their society "They do not experience." زیست جهان انسان بخارائی قرن 19 و 20 مبتنی بر زمینه‌ها و بافتار فرهنگی و تاریخی است که طی قرون متمادی و مبتنی بر تصادمات زیستی او ساخت نهایی خود را یافته است. آنچه در این زیست، بیش از دیگر جوامع خاورمیانه‌ای هم عصر خود توجه پژوهشگر را جلب می‌کند، ابهام تصویر ظاهری و کنش فردی و اجتماعی بانوان آن در جریان مطالعة متون تاریخی است. البته مذکر بودن تاریخ و فرهنگ و ادبیات در جهان ایرانی سخن تازه‌ای نیست، اما حقیقت این است که رویکرد فوق در عصر تجدد در بسیاری از سرزمینهای اسلامی از جمله ایران به چالش کشیده شده است. گویی امارت بخارا در این میان یک مثال نقض است، زیرا به جای تحول در زیست جهان بانوان، با تداوم همان انگارة مبهم در آن مواجهیم؛ در نوشتار حاضر با تمرکز بر دایره المعارف یادداشت ها (که اثر یکی از روشنفکران سدة نوزده و بیست بخاراست) و اندک یافته های پراکندة موجود در منابع این سرزمین، ابهام پژوهش را در قالب دو سوال اصلی این گونه طراحی نمودیم که: « شئون زیستی زنان بخارائی این زمان چه ویژگی‌هایی داشته و دیگر اینکه چرا در تحولات سالهای تجددخواهی تحرکی از جانب آنها دیده نمی‌شود؟» مدعای ما این است که « زنان بخارائی در نقطة کانونی نظام زیستی سنتی (خانواده) در کنار مختصات پوششی، آموزشی و طبقاتی خود، چالش حداقلی را با اجتماع داشته‌اند، و در جریان رشد جریان های تجدّدخواهی به دلیل بستر متفاوت اجتماعشان تحول معناداری را تجربه نمی‌کنند».

https://jwica.ut.ac.ir/article_87559_fda7054a45f6239f27f1a16a8f49f4bf.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 14 3 2022 09 23 Critical Discourse Analysis in MahsaMoheb Ali's novel "Do Not Worry" from GenderPerspective تحلیل گفتمان انتقادی در رمان نگران نباش مهسا محب علی از منظر جنسیت 371 396 88837 10.22059/jwica.2022.344665.1800 FA منصوره شهریاری دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2022 06 18 Literature is an artistic re-creation of the hidden side of the society’s realities. The hidden corners of society are usually neglected in official narrations, historical and cultural books, etc., or do not have the opportunity to appear. While literature, especially fiction, offers a good platform to express these issues with women enjoying a lion’s share of such narrations because they have been marginalized in different ways throughout history. The escape from male rigid structures in the evolution of history has been accompanied by ups and downs for women, and along with the changes in society, the situation of women has changed every decade.According to the circumstances, each author has taken a special position in this regard. Some women writers have reproduced gender ideologies, etc., whereas some have a critical attitude towards it, and a third group look for the foundation of a new plan. MahsaMoheb Ali is one of the writers of the eighties, who though protesting against gender ideologies, does not let the text of her stories tell this issue, and sometimes allowing for an escape from femininity and imitation of masculine behaviors which leads to sometimes erroneous analyzes. The text-based nature of Fairclough's approach makes this theory suitable for examining the story Do Not Worry. On the other hand, according to researchers, Fairclough's approach in the field of discourse analysis has the most comprehensive and coherent topics in this field. So this article uses descriptive methods and library resources to find which gender position “Do not Worry” chooses. The results of the present study show that the narrator's behaviors and speeches in protest against the patriarchal and patriarchal society are prevalent. . ادبیات بازآفرینی هنرمندانه سویة پنهان واقعیت‌های جامعه است. زوایای مخفی جامعه معمولاً در روایات رسمی، کتب تاریخی و فرهنگی و‌... مورد غفلت واقع می‌شوند یا مجال بروز و ظهور نمی‌یابند؛ در‌حالی‌که در ادبیات، به‌خصوص ادبیات داستانی، بستری مناسب برای بیان این موضوعات فراهم است و زنان سهمی از این‌گونه روایات بر‌عهده دارند، زیرا در طول تاریخ به اشکال متفاوت به حاشیه رانده شده‌اند. گریز از ساختارهای متصلب مردانه در تطور تاریخ برای زنان با فراز و فرودهایی همراه بوده و همپای تحولات جامعه وضعیت زنان نیز در هر دهه دستخوش تغییر و تحول شده و بنا به شرایط، هر نویسنده‌ای موضعی خاص در این خصوص اتخاذ کرده است؛ برخی از نویسندگان زن به بازتولید ایدئولوژی‌های جنسیتی و... پرداخته‌اند، برخی موضع انتقادی به آن دارند و برخی نیز به دنبال بنیان طرحی نو هستند. مهسا محب علی از نویسندگان دهة 1380 است با وجود آنکه به ایدئولوژی‌های جنسیتی معترض است، متن داستان گویای این موضوع نیست و گاهی در آن گریز از زنانگی و تقلید رفتارهای مردانه دیده می‌شود که موجب تحلیل‌هایی بعضاً اشتباه شده است. متن‌محور بودن رویکرد فرکلاف این نظریه را برای بررسی داستان نگران نباش مناسب کرده است. از طرفی، به گفتة پژوهش‌گران، رویکرد فرکلاف در حوزة تحلیل گفتمان جامع‌ترین و منسجم‌ترین مباحث را در این حوزه داراست. بنابراین، این مقاله با استفاده از روش توصیفی و منابع کتابخانه‌ای در پی پاسخ‌گویی به این سؤال است که نگران نباش نسبت به مقولة جنسیت چه موضعی را برگزیده است؟ نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد رفتارها و گفتارهای راوی در اعتراض به جامعة مرد‌سالاری و پدرسالاری حاکم است. درواقع نویسنده در قالب این داستان به ستیز با کلیشه‌های جنسیتی بدیهی انگاشته‌شده در جامعه می‌پردازد. برای بررسی این موضوع متن داستان در سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین بررسی شده و با استناد به متن نتایج ارائه شده است.

https://jwica.ut.ac.ir/article_88837_e80d001a3f27bffc3b703859fbfd980a.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 14 3 2022 09 23 Discourses offeminine mediatized religion on Persian Instagram گفتمان ‏های دین رسانه‏ ای‌شدة زنانه در اینستاگرام فارسی 397 418 87558 10.22059/jwica.2022.337952.1752 FA زهرا اردکانی فرد دانشجوی دکتری علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی محمد جواد غلامرضا کاشی دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2022 01 24 Abstract Social media brings the benefit to people to make their voices heard, an opportunity which was not accessible in the past. In this article, we have shown that this opportunity has led to the emergence of feminine religion. Women used to be less able to talk about religion - in terms of preaching, advices, explanations and interpretations - but through these networks they have been able to produce extensive content about their religion and religious beliefs. The feminine religion is not always reflected in the same fashion, of course, but in a spectrum of beliefs among the women active in the social media. We can consider all the contents in this area in one picture and discuss the emergence of a new opportunity in Iranian society based on the commonalities between the contents. We have shown that the expression of women in religious life with the help of new media has put the traditional institution of religion in a new position. In addition to the challenges it has caused, unparalleled opportunities are also created for religion continuation. At the same time, feminine religious expressions have played a role in limiting the spread of anti-religious sentiments and have achieved many of the desired goals of religious intellectuals in practice. This study examines the feminine mediatized religion presented on Instagram analyzing the discourses in Iranian women's narratives of religion. For this purpose, five Instagram pages have been examined using the Fairclough discourse analysis method. The results indicate the existence of a feminine religious structure which is characterized by search for oneness, call to life, and production of new teachings in the field of religion. شبکه ‏های اجتماعی امکانی برای ظهور و شنیده‌شدن صداهایی است که پیش از این امکانی برای پدیدار‌شدن نداشتند. در این مقاله، نشان داده‏ایم که یکی از فرصت ‏های پدید‌آمده توسط شبکه‏ های اجتماعی، ظهور دین زنانه است. زنان پیش از این کمتر امکان صحبت‌کردن از دین‌ـ در مقام وعظ، نصیحت، تبیین و تفسیر‌ـ را داشتند، اما از طریق این شبکه توانسته ‏اند به‌طور گسترده دربارة دین و باورهای دینی خود تولید محتوا کنند. دین زنانه البته یک‌سنخ و صدا نیست. صنوفی از دین به روایت زنان وجود دارد. اما می‏توان این‌همه را در یک تابلو مشاهده کرد و بر‌اساس نقاط مشترک میان آن‌ها از ظهور فرصتی تازه در جامعة ایران سخن گفت. نشان داده‏ ایم که بیانگری زنان در حیات دینی به مدد رسانه ‏های جدید، نهاد سنتی دین را در یک موقعیت تازه قرار داده است. به‌رغم چالش‏ هایی که برای آن فراهم کرده، فرصت‏ هایی بی‌بدیل برای تداوم آن پدید آورده است. در همان حال، در تعدیل و ممانعت از گسترش فضای دین‌ستیز ایفای نقش کرده و بسیاری از غایات مطلوب روشنفکران دینی را در عمل تحقق بخشیده است. این تحقیق به بررسی دین رسانه ‏ای‌شدة زنانه، که در اینستاگرام تولید می‏شود، می‌پردازد و گفتمان ‏های موجود در روایت‏ های زنان ایرانی از دین را توصیف و تحلیل می‏کند. برای این منظور پنج صفحه اینستاگرامی با استفاده از روش تحلیل گفتمان فرکلاف بررسی شده‏ اند. نتایج از وجود یک ساختار زنانة دینی خبر می‏دهند که با سه شاخصة جست‌وجوی تک‌بودگی، به زندگی و تولید آموزه‏ های تازه در حوزة دین تشخص گفتمانی فراخوان پیدا می‏کند.

https://jwica.ut.ac.ir/article_87558_21e62ce8c1aa3317c207298153a58306.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 14 3 2022 09 23 A Comparative Exploration of Desirable Femininity in Folk Literature of Iran and Europe: A Case Study on the Transformation of Matrimony in Two Legends of Shāhmār and Beauty and the Beast بررسی تطبیقی زنانگی مطلوب در ادبیات عامیانه ایران و اروپا (مطالعة موردی گذر تکامل زناشویی در دو افسانة «شاه‌مار» و «دیو و دلبر») 419 439 87557 10.22059/jwica.2022.338684.1758 FA علی اصغر کلانتر استادیار دانشکدة هنر و معماری دانشگاه مازندران لاله ملا دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر دانشگاه مازندران Journal Article 2022 02 06 Abstract Urban legends and fairytales use symbols and archetypes to bring forth, and describe, individual and collective actions and reactions in a society. Using an approach of both descriptive and comparative nature, the present article uses narrative analysis method to conduct an exploration of two similar legends of Beauty and the Beast, from European culture, and Shāhmār, from Iranian culture. The research question is the following; in the two narratives under study, what is described as the ideal epitome of a woman through the evolutionary course of moving from girlhood to womanhood by means of marriage? To answer this question, using the notion of “transformation” in the ideas of John Hinnells as well as the description of marriage as the “transformation of matrimony” based upon the ideas of Joseph Campbell about the evolutionary journey of mythical heroes, the condition of the heroines of both legends- along their path that leads to transformation of matrimony- was studied and analyzed. The results of the research show that the evolution of the heroine of Beauty and the Beast is based upon going past the state of girlhood to the state of womanhood by means of love and union with a creature which looks like a beast, a creature whose hidden inner beauty is unveiled and revealed after experiencing love, leading to the end of the story. In Shāhmār, however, love and union is created only when human nature of the beast is revealed, as this is the point where the eventual evolution of woman, namely, accepting the role of motherhood, starts; protecting the love and matrimony is thus introduced as the ideal and that which is of prime importance. افسانه‌های محلی و داستان‌های پریان با استفاده از نماد‌ها و کهن‌الگوها سبب و توضیح‌دهندة کنش و واکنش‌های فردی و گروهی در یک جامعه‌اند. این مقاله به روش توصیفی و تحلیل روایت و با رویکرد تطبیقی به دو افسانة مشابه «زشت و زیبا» از فرهنگ اروپایی و «شاه‌مار» از فرهنگ ایرانی می‌پردازد. سؤال پژوهش آن است که در دو روایت مطالعه‌شده، چه چیزی به‌منزلة کمال مطلوبِ زن در عبور از گذر تکاملی دخترانگی به زنانگی به‌واسطة ازدواج تبیین شده است؟ برای رسیدن به پاسخ، با استفاده از مضمون «گذر» در آرای جان هینلز و تبیین ازدواج به‌مثابة «گذر تکامل زناشویی» بر‌اساس نظر جوزف کمبل دربارة سیر تکاملی قهرمان‌های اسطوره‌ای، وضعیت قهرمان زن دو افسانه در مرحلة گذر زناشویی مطالعه و تحلیل شده ‌است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد تکامل قهرمان داستان «دیو و دلبر» گذر از وضعیت دخترانگی به زنانگی به‌واسطة عشق و وصال با موجودی دیو‌صورت است که زیباییِ حقیقی پنهانش پس از تجربة عاشقانه آشکار می‌شود و داستان به انتها می‌رسد. اما در داستان «شاه‌مار» عشق و وصال زمانی شکل می‌گیرد که ماهیت انسانیِ دیو آشکار می‌شود و این نقطه، آغاز فرایند تکامل نهایی زن یعنی پذیرش نقش مادری است و حفظ عشق و ازدواج اهمیت اصلی و کمال نهایی معرفی می‌شود.

https://jwica.ut.ac.ir/article_87557_3d27620c55835c73495be3952b86f657.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 14 3 2022 09 23 A Comparative Exploration of Desirable Femininity in Folk Literature of Iran and Europe: A Case Study on the Transformation of Matrimony in Two Legends of Shāhmār and Beauty and the Beast سیر تحول مفهوم مادرسالاری نزد مغولان و ایلخانان با تحلیل آیکونوگرافیک نگارة پرسیدن فریدون نسب خود را از مادرش در شاهنامة بزرگ مغولی 441 461 87556 10.22059/jwica.2022.339881.1779 FA فرزاد فیضی دانش ‏آموختة دکتری باستان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-8690-9543 بهروز افخمی دانشیار گروه آموزشی باستان‏شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکدة علوم اجتماعی سارا صادقی دانشجوی دکتری باستان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2022 03 01 Urban legends and fairytales use symbols and archetypes to bring forth, and describe, individual and collective actions and reactions in a society. Using an approach of both descriptive and comparative nature, the present article uses narrative analysis method to conduct an exploration of two similar legends of Beauty and the Beast, from European culture, and Shāhmār, from Iranian culture. The research question is the following; in the two narratives under study, what is described as the ideal epitome of a woman through the evolutionary course of moving from girlhood to womanhood by means of marriage? To answer this question, using the notion of “transformation” in the ideas of John Hinnells as well as the description of marriage as the “transformation of matrimony” based upon the ideas of Joseph Campbell about the evolutionary journey of mythical heroes, the condition of the heroines of both legends- along their path that leads to transformation of matrimony- was studied and analyzed. The results of the research show that the evolution of the heroine of Beauty and the Beast is based upon going past the state of girlhood to the state of womanhood by means of love and union with a creature which looks like a beast, a creature whose hidden inner beauty is unveiled and revealed after experiencing love, leading to the end of the story. In Shāhmār, however, love and union is created only when human nature of the beast is revealed, as this is the point where the eventual evolution of woman, namely, accepting the role of motherhood, starts; protecting the love and matrimony is thus introduced as the ideal and that which is of prime importance. بازتاب جریانات و حوادث دوره‏های مختلف تاریخی در هنرهای آن دوره و ارتباط متقابل گونه ‏ها و سبک‏ های هنری با رویدادهای جامعة معاصر خلق اثر بین اکثر پژوهش‌گران تاریخ و جامعه ‏شناسی هنر امری پذیرفته ‏شده است. مسئلة پژوهش حاضر بررسی و تحلیل چگونگی سیر تحول مفهوم مادرسالاری نزد مغولان اولیه تا انقراض ایلخانان با مطالعة موردی نگارة پرسیدن فریدون نسب خود را از مادرش در شاهنامة بزرگ مغولی است. در تحلیل داده ‏ها از مبانی آیکونوگرافی ازجمله تطبیق نگاره با منابع تاریخی، روابط بینامتنی و استحاله بهره گرفته ‏شده است. رویکرد پژوهش توصیفی‌ـ تحلیلی است و اطلاعات به روش کتابخانه ‏ای و با استفاده از منابع مکتوب و دیجیتال گردآوری شده است. نتایج نشان می‏دهند مفهوم مادرسالاری از دورة مغولان اولیه تا ایلخانی به سه دوره قابل ‏تقسیم است. در دوران قبل از تشکیل امپراتوری به سبب عرف‏گرایی موجود، مادرسالاری به بهترین نحو بر قبایل حاکم است. در دوران فتوحات، ازدواج‏های درباریان و شخص خان همسو با منافع سیاسی و اقتصادی است. در این دوره، نفوذ همسر اول خان بیشتر از سایر زنان است؛ ولی این نفوذ شخصی و غیرمستقیم است تا اینکه امری نهادی باشد. پس از اصلاحات غازان و به‏ ویژه در اواخر عمر ایلخانان، با وجود غلبة‏ دیوان‏سالاری ایرانی‌ـ اسلامی، نمودهایی از بازگشت به عرف‏گرایی در هنرهای این دوره به‏ صورت اعم و اهمیت مجدد مادرسالاری در نگارة مطالعه‌شده (بازتاب نقش مادر ابوسعید در سرنگون کردن امیرچوپان در نگاره) به صورت اخص دیده می‏شود.

https://jwica.ut.ac.ir/article_87556_c2b57347cd79fe7d51a769fdc074ea98.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 14 3 2022 09 23 Study of harem's Signs in Farangi-sazi paintings at School of Isfahan painting واکاوی نشانه ‏های حضور حرم‏سرا در آثار فرنگی ‏سازی مکتب نقاشی اصفهان 463 487 87560 10.22059/jwica.2022.334445.1722 FA بتول معاذالهی دانشجوی دکترای پژوهش هنر، دانشگاه هنر اصفهان زینب صابر دانشیار دانشکده صنایع دستی، دانشگاه هنر اصفهان. ایران. Journal Article 2021 11 23 The process of imprisoning Safavid princes in the harem caused theSafavid king to gradually withdraw from serious political activity andincrease power in the harem. the king's mother with his wives and slaves formed a powerful alliance with each other. They could greatly influence the king and interfere in the administration of the country. In the time of Suleiman, this center became so powerful that it was called the main owner of the king. The style of painting in the time of Shah Suleiman was Farangi-sazi. The present article,Wants to study whether women and harems were represented in this style? Compositional interpretationMethodthat there were changes in the images of this period that did not exist before. Depicting architecture was very important.The composition of the painting proves that it is Suleiman who looks through the paintings, He looks at women and the harem.But in the process of watching, he hides women and considers only architectural structures.Women who were the agents of power in the politics of their time are not considered in painting.Things that have been affected in the paintings include "inner / inner space in architecture", which can be said to be a reference to the subject of the harem.In addition to this theme, many men are shown who are looking at the audience. This refers to the spread of the masculine look.And this is the look of king that is circulating on women in the harem. در دوران اصفهان صفوی، سیاست محبوس‌نمودن شاهزادگان در حرم‏سرا باعث شد به‌تدریج شاه از کنش جدی در عرصة سیاست کناره‏ گیری کند و در مقابل حرم‏سرا به کانونی از قدرت مبدل شود که در آن مادر شاه، زنان و خواجه ‏سرایان ابتکار عمل سیاسی را به‌دست گیرند. در دوران سلیمان، این کانون به حدی قدرتمند شد که آن را مالک اصلی شاه نامیدند. در همین زمان بود که نقاشی فرنگی ‏سازی به‌عنوان سبک مسلط هنری شناخته شد و رو به گسترش نهاد. مقالة حاضر با توجه به هم‌زمانی قدرت‏یابی حرم‏سرا و رونق فرنگی ‏سازی در دوران حکومت شاه‌سلیمان، در پی پاسخ به این پرسش است که جریان فرنگی ‏سازی مکتب نقاشی اصفهان، در بازنمایی قدرت رو به گسترش حرم‏سرا و ساکنانش، چگونه عمل کرد؟ خوانش نقاشی‏ های ذکرشده نشان می‏دهد که آثار فرنگی‏سازی از منظر چشم شاه‌سلیمان به موضوع زنان و حرم‏سرا نظر می‏ افکند و با حذف زنان به‌عنوان عاملان قدرت، فقط به نمایش نشانه ‏هایی مربوط به مکان زیست آنان، چون اشاره به «فضای درونی/ اندرونی در معماری» که اینک خودِ سلیمان در آن مستقر شده بود، اکتفا می‌کند و از طریق تأکید بر «نگاه خیره به مخاطب»، به «بازتکثیر نگاه مردانه» دست می‏زند.

https://jwica.ut.ac.ir/article_87560_f80fc86dab7b9a9a353bf3694ed6919e.pdf