دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310816220240805An analysis of the portrayal of women in the novels “Body Memory” and“Prune” through the lens of Elaine Showalter’s linguistic theoryخوانش تطبیقی زنانه نویسی در رمان ذاکرة الجسد نوشتۀ احلام مستغانمی و هرس نوشتۀ نسیم مرعشی براساس بعد زبانی نظریۀ الین شوالتر1511729768610.22059/jwica.2023.357769.1912FAصیادپناهیدکتری زبان و ادبیات عربی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.حمیدولی زادهاستادیار زبان و ادبیات عربی، دانشکدۀ ادبیات وعلوم انسانی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.مهینحاجی زادهاستاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکدۀ ادبیات وعلوم انسانی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.Journal Article20230413Today, feminist ideas and images are a suitable tool for checking the feminist level of the<br />work, its author and the extent to which it has a feminist structure. In the meantime, the<br />theory of the four dimensions of "Elaine Showalter" including the biological, cultural,<br />psychoanalytical and linguistic approaches provides this opportunity for women's criticism<br />work, and by relying on it, the position of women can be in the literary works of female<br />writers and male writers recognition. Therefore, the present research has selected a novel by<br />by Ahlam Mosteghanemi "Body memory" and a novel by an Iranian female writer Nasim<br />Marashi entitled "prune" for criticism of women's writing and based on the linguistic<br />dimension of Elaine Showalter's theory. It can be said that both novels are in the stage of<br />feminism. Therefore, due to the fact that the novels belong to the feminist and feminine<br />writing tradition, they significantly have the characteristics of female criticism. In terms of<br />the use of linguistic components, for example, the word hey related to colors and its<br />abundant and combined use, as the main component of women, it has occupied the most<br />place in both works. However, regarding the vocabulary related to women, this component<br />has a lower frequency in both works. Detail and short sentences are widely used in both<br />works. This linguistic component has been used explicitly and repeatedly with less<br />interference from culture and the transfigured minds of village characters from the heart of<br />cult significantly.در متن امروزه ایدهها و انگارههای فمینیستی، ابزار مناسبی برای بررسی میزان تأثیر رویکرد فمینیستی در ساختار اثر ادبی است. در این میان، نظریه ابعاد چهارگانه «الین شوالتر» منتقد نامور آمریکایی سدۀ بیستم، این فرصت را برای نقد نوشتار زنانه اثر فراهم میسازد و با اتکا بر آن میتوان جایگاه زنان را در آثار ادبی نویسندگان زن و مرد شناخت. از این رو پژوهش حاضر با رویکرد آمریکایی در ادبیات تطبیقی و روش توصیفی-تحلیلی با تکیه بر نظریۀ شوالتر، رمان <em>ذاکر</em>ة <em>الجسد</em> از احلام مستغانمی (الجزایری) و رمان <em>هرس</em> از نسیم مرعشی (ایرانی) را برای نقد نوشتار زنانه برگزیده و آن را بر پایۀ بعد زبانی از ابعاد چهارگانۀ الین شوالتر مطالعه میکند تا میزان کاربرد مؤلفههای زبانی زنانه و تعلق هرکدام از آثار به سنتهای نوشتاری مشخص و شناخته شود. مطابق دستاوردهای تحقیق، هردو نویسنده در کاربرد مؤلفههای زبانی مطابق قواعد نوشتار زنانه عمل کردهاند و با اطمینان خاطر و با تکیه بر استقلال زنانه به نگارش اثر پرداخته و در نتیجه گفتمان زنانگی را تقویت کردهاند. از جهت تفاوت، میزان کاربرد برخی از عناصر زنانه مانند پرداختن به رنگواژهها، جزئینگری در رمان مرعشی بیش از رمان مستغانمی است؛ زیرا با اینکه در رمان مستغانمی شخصیت اصلی زن است، شخصیتهای مرد داستان نیز حضور و نقش فعالی دارند، اما رمان مرعشی زنانۀ صرف است. در هر دو رمان نشانههای اندکی از تلاش زنان برای برونرفت از سنت فمینیسم و ورود به سنت مؤنث دیده میشود.
https://jwica.ut.ac.ir/article_97686_aabdd39a1edc67e8cf45232c16ed29b4.pdfدانشکده علوم خانواده دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310816220240805Women and Profanity Rap Music Consumption
(A Qualitative Research about the Semantic Implications of Tehran Girls)زنان و مصرف موسیقی رپ ناسزاگو (پژوهشی کیفی دربارۀ دلالت های معنایی دختران شهر تهران)1731599768310.22059/jwica.2023.361010.1929FAفاطمهیمینیدانشجوی دکتری جامعه شناسی فرهنگی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0003-3883-0993طلیعهخادمیاندانشیار گروه جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایرانحسیندهقاناستادیار گروه جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایرانJournal Article20230627Profanity, as the most obvious feature of popular rap music, changes the socio-linguistic indicators in the literature of people in society. The purpose of this research is to discover and investigate the mental and semantic implications of Tataloo fan girls from listening to his profanity songs, which was carried out with the qualitative method and grounded theory technique and the use of in-depth semi-structured interviews with 25 Tataloo fans. The samples were selected based on the purposeful snowball sampling. Interviews were stopped when theoretical saturation was reached. The paradigm model resulting from the interpretation of the opinions of female fans shows that acceptability of profanity songs) in connection with a set of causal conditions (social and cultural background - special situations - homophobia - attractiveness of the artist's lived experience - not getting permission and rejection from society - family background of the singer), background conditions (poverty-unemployment-isolation-lack of entertainment), intervening conditions (dominance of music industry-peer group) become meaningful. Girls justify profanity in street music by using strategies (the normality of profanity in rap style - the pleasantness of profanity) which is one of its consequences (draining energy - creating a discourse of profanity - normalization of profanity to people around - tendency towards nihilism).The fans consider themselves and the singer to be rejected from the society and victims of oppression and discrimination, and because they lack the power to act against discrimination, they are like helpless and weak people who are only able to express their anger by profanity.
ناسزاگویی بهعنوان بارزترین ویژگی موسیقی عامهپسند رپ، شاخصهای زبانی اجتماعی را در ادبیات افراد جامعه تغییر میدهد. هدف این پژوهش کشف و بررسی دلالتهای ذهنی و معنایی دختران هوادار تتلو از گوشدادن به آهنگهای ناسزاگوی اوست که با روش کیفی و تکنیک نظریۀ زمینهای و استفاده از مصاحبههای عمیق نیمهساختیافته با 25 نفر از طرفداران تتلو (تتلیتیها) انجام گرفته است. نمونهها براساس نمونهگیری گلولهبرفی انتخاب شدند. مصاحبهها با رسیدن به اشباع نظری متوقف شد. مدل پارادایمی حاصل از تفسیر نظرات دختران هوادار نشان میدهد مقبولیت آهنگهای ناسزاگو در ارتباط با مجموعهای از شرایط علی (بستر اجتماعی-فرهنگی، موقعیتهای خاص، همذاتپنداری، جذابیت تجربۀ زیستۀ هنرمند، مجوزنگرفتن و طردشدن از جامعه، پیشینۀ خانوادگی خواننده)، شرایط زمینهای (فقر، بیکاری، انزوا، نداشتن سرگرمی) و شرایط مداخلهگر (سلطۀ صنعت موسیقی، گروه همسالان) معنا مییابد. دختران با بهرهگیری از راهبردهای عادیبودن ناسزا در سبک رپ و دلنشینبودن ناسزا، ناسزاگویی در موسیقی خیابانی را توجیه میکنند که از پیامدهای آن تخلیۀ انرژی، ایجاد گفتمان ناسزاگویی در ادبیات جامعه، عادیشدن ناسزاگویی به اطرافیان، تشدید ناسزاگویی در آهنگهای جدید و گرایش به نیهیلیسم است. هواداران، خود و خواننده را طردشده از جامعه و قربانی ظلم و تبعیض احساس میکنند و بهدلیل اینکه در برابر تبعیضها فاقد قدرت عمل هستند، به افراد درمانده و ضعیفی میمانند که صرفاً با ناسزاگویی قادر به ابراز خشمشان هستند.<br /> https://jwica.ut.ac.ir/article_97683_232ebcc5811177ffddfc2ab829241e6f.pdfدانشکده علوم خانواده دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310816220240805Study of Gender Metaphors Related to Women in Interpretive Stories (Case study of Rowz al-Janan, Jala al-Azhan and Manhaj al-Sadeghin)بررسی استعاره های جنسیتی مربوط به زن در داستان های تفسیری (مطالعۀ موردی: روض الجنان، جلاءالاذهان و منهج الصادقین)1972199768510.22059/jwica.2023.361203.1932FAکوثراحسن مقدمدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی شریعتی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایرانعبداللهرادمرددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد. ایرانمریمصالحی نیادانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد. ایرانJournal Article20230625Metaphor is a symbolic and indirect language that conveys concealed and supplementary<br />meanings. Interpretive narratives may also exhibit gender metaphors and stereotypes. The<br />work is founded on the interpretive accounts of three Persian interpretations of Rowz al-<br />Jannan, Jala al-Azhan, and Manhaj al-Sadeghin in this research. This article has selected<br />narratives that have employed gender metaphors or whose content is reminiscent of gender<br />metaphors. Subsequently, the qualitative content analysis method has been employed to<br />investigate the value of these metaphors and their correlation with gender stereotypes.<br />Examples of gender metaphors in these narratives include “bed,” “Boyut,” “Atbah,” and<br />“Denya.” While some of these metaphors have a positive connotation, others have a negative<br />connotation. The most significant findings of this research are that the majority of negative<br />metaphors about women are based on the role of a woman as a wife or sexual companion,<br />which emphasizes her physical appearance. These metaphors are influenced by prevalent<br />gender stereotypes that are detrimental. On the contrary, the majority of positive metaphors<br />are centered on the role of the mother and the qualities of kindness, creation, origin, and<br />commencement that are associated with the mother. In addition, this research demonstrates<br />that the female body is depicted in two distinct ways: the “heavenly body” and the “infernal<br />body.” The female heavenly body is a symbol of complete delight and benefit, while the<br />female infernal body is a symbol of deception, sin, Satan, and adultery.استعاره بهمثابۀ زبانی نمادین و غیرمستقیم، حامل معناهای افزوده و پنهان است. ردپای استعارهها و کلیشههای جنسیتی را در روایتهای تفسیری نیز میتوان پی گرفت. در این پژوهش داستانهای تفسیری سه تفسیر فارسی <em>روضالجنان، جلاءالاذهان و منهجالصادقین</em> مبنای کار قرار گرفت. در این مقاله ابتدا روایتهایی که از استعارههای جنسیتی استفاده کردهاند یا مضمون آنها یادآور استعارههای جنسیتی است، انتخاب شد و سپس با روش تحلیل محتوای کیفی، بار ارزشی این استعارهها و ارتباط آنها با کلیشههای جنسیتی بررسی شد. استعارههایی نظیر «عروس قرآن»، «امرأة کاعب»، «فراش»، «بیوت»، «عتبه» و «دنیا» نمونههایی از استعارههای جنسیتی در این روایتها است که برخی بار ارزشی مثبت و برخی بار منفی دارند. مهمترین نتایج این تحقیق عبارتاند از اینکه اغلب استعارههای منفی دربارۀ زن حول نقش زن بهمثابۀ همسر یا شریک جنسی و با تأکید بر بعد جسمانی وی شکل گرفته است. این استعارهها متأثر از کلیشههای جنسیتی رایجی است که بار منفی دارند. در نقطۀ مقابل، بیشتر استعارههای مثبت حول نقش مادری و صفاتی نظیر مهربانی، خلق، اصل و ابتدا در نقش مادری شکل گرفتهاند. همچنین این پژوهش نشان میدهد پیکر زن در دو وجه «پیکر بهشتی» و «پیکر دوزخی» نمود یافته است که پیکر بهشتی زن نماد التذاذ کامل و بهرهمندی است و پیکر دوزخی زن نماد فریبندگی، گناه، تمثل شیطان و زناکاری است. علیرغم تلاش شریعت در تقبیح نگرشهای زنستیزانه، رواج استعارههای جنسیتی دربارۀ زنان در دورههای تاریخی مختلف، در میان مفسران تفاوت چشمگیری نداشته است.
https://jwica.ut.ac.ir/article_97685_d18adaf4a507e8faf9bd439c9940076a.pdfدانشکده علوم خانواده دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310816220240805Looking for Feminine Language:
Study of the Works of Iranian Women Artists Inspired by Sewing and Knitting Experiencesدر جست وجوی زبان زنانه: مطالعۀ آثار هنرمندان زن ایرانی با الهام از تجربه های دوختن و بافتن2212449768410.22059/jwica.2023.360345.1923FAمعصومهتقی زادگاناستادیار پژوهشکدۀ مطالعات فرهنگی و ارتباطات، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.Journal Article20230610In numerous cultures, men are predominantly responsible for the profession and industry of weaving and knitting, while women are primarily responsible for domestic sewing and weaving, provided that they are conducted within the confines of the home. However, cultural critics contend that these works did not merely demonstrate feminine taste or love for the home; rather, they delineated the expectations placed on females to remain silent, obedient, and compliant. The objective of this article is to examine the works of contemporary Iranian women artists. Feminine language is intended to convey the experiences of women and to facilitate the comprehension and reception of women, as identified by Luce Irigaray. This article addresses the issue of how female visual artists have transformed knitting and sewing into a means of exploring the language of female identity. In order to address this inquiry, five art exhibitions were examined and analyzed, including “Tajali Ehsas (Manifestation of feeling),” “sew+zan,” “Women Create,” “Nakhsh (Design),” and “Pressbook,” using the methodologies of “Trend analysis” and “Event Study.”The findings demonstrate the evolution of the experiences of contemporary Iranian women artists from the 1990s to the 2020s. Sewing and knitting have been depicted as symbols of desirable femininity in the works of certain Iranian female painters, particularly during the “Tajali Ehsas (Manifestation of feeling)” event in the 1990s. However, in the wake of socio-cultural shifts, female artists have employed sewing and knitting as a critical and linguistic action to reevaluate the identity of women in artistic events such as the exhibition “sew+zan,” “Women Create,” and “Pressbook.”<br /> در بسیاری فرهنگها، بافندگی و نساجی بهعنوان پیشه و صنعت، اغلب کار مردان و در قلمرو خانه، اغلب کار زنان بوده است. تمایز میان محل کار و خانه در دوران مدرن موجب تمایز میان دوزندگی حرفهای مردان و بافتنیها و سوزندوزیهای تفننی زنان شد. از نظر منتقدان فرهنگی، بافتنیها و سوزندوزیهای زنان فقط نشانگر ذوق زنانه یا عشق به خانه نبود، بلکه نشانگر الگوهای تحمیلشده به زن خانهدار، مطیع و سازگار بود. هدف این مقاله پرداختن به آثار هنرمندان معاصر زن ایرانی است که با الهام از دوختن و بافتن، در جستوجوی زبان زنانه هستند. از اینرو پرسش اصلی این است که هنرمندان زن هنرهای تجسمی، چگونه و با چه شیوههایی بافتن و دوختن را به راهی برای جستوجوی زبان هویت زنانه تبدیل کردهاند. برای پاسخ به این پرسش با ترکیب روشهای «تحلیل رویداد» و «تحلیل روند»، پنج نمایشگاه هنری «تجلی احساس»، «سو+زن»، «زنان میسازند»، «نخش» و «پرسبوک» مطالعه و تحلیل شد. نتایج نشاندهندۀ تغییرات تجربۀ هنرمندان زن معاصر ایران طی سه دهۀ 1370 تا 1400 است. هنرمندان طی دهۀ 1370- بهویژه در رویداد هنری مخصوص زنان با عنوان «تجلی احساس»- دوختن و بافتن را بهعنوان زنانگی مادرانه و مهارت زن در چارچوب کار خانگی و گاه سنتی و روستایی تصویر کردند، اما در پی تغییرات اجتماعی- فرهنگی دهۀ 1380 در رویدادهای هنری مانند نمایشگاه «سو+زن» و «زنان میسازند» و «پرسبوک» شاهد بهکارگیری دوختن و بافتن همچون کنشی انتقادی و زبانی توسط هنرمندان زن برای بازاندیشی هویتی زنان در دهۀ 1380 و 1390 هستیم.https://jwica.ut.ac.ir/article_97684_f7639ee522ff69e99e1a160ffe1b8d54.pdfدانشکده علوم خانواده دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310816220240805Nazism and Women: Reflection of Nazi Attitudes toward Women in the Weekly Newspaper “Nameh Iran Bastan”نازیسم و زنان: » نامۀ ایران باستان « بازتاب گرایش های نازی دربارۀ زنان در هفته2452639768710.22059/jwica.2023.362577.1944FAشهرامغلامیاستادیار تاریخ، گروه آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان، تهران. ایران.Journal Article20230720In the contemporary world, women have been considered in a variety of ways, including as a subject for the propagation of modernism, religious traditionalism, and as a criterion for the development of citizenship rights. In the doctrine of the National Socialist Party of Germany, women were regarded as a means to augment the country’s political-military influence and increase its population. Simultaneously, certain journals, including “Nameh Iran Bastan,” observed the treatment of women as a means of modernity and a factor in the expansion of the population and the establishment of a robust central government in Iran. This research seeks to determine the position of women in this journal and the extent to which the views and policies of Nazi Germany were reflected in it. This research was carried out in a descriptive-analytical manner and based on the content analysis of the pro German weekly periodical “Nameh Iran Bastan” over the course of four years. The results of research shows that according to the defence of this weekly newspaper to fascism and a modern understanding of women in society, they are referred to as an effective tool for childbearing, thereby enhancing the military power of the country. Contrary to the conventional perspective, which prohibits women from participating in sports and political-social activities, this contemporary perspective posits that women are semi-divine beings who are responsible for the formation of the nation. They are expected to fulfil their most significant responsibilities, which include childbearing and raising children, when they engage in social activities.زنان در دورۀ مدرن بخشی از ابزار تبلیغات احزاب و جریانهای سیاسی شدند. در برنامۀ نازیسیم آلمان و فاشیسم ایتالیا، زنان بهعنوان ابزاری برای فرزندآوری و افزایش توان سیاسی-نظامی کشور مورد توجه قرار گرفتند. همزمان با این رویدادها در اروپا، در برخی از نشریات ایران مانند هفتهنامۀ «نامۀ ایران باستان» بهرهگیری از زنان بهعنوان ابزار تجدد و عاملی برای فرزندآوری و درنتیجه ایجاد حکومت نیرومند مرکزی مورد توجه قرار گرفت. پژوهش حاضر به این پرسش پاسخ میدهد که جایگاه زنان و وظایف اجتماعی آنها در این نشریه چه بود و دیدگاههای آلمان نازی چگونه در آن بازتاب پیدا کرد. این پژوهش بهصورت توصیفی-تحلیلی و برمبنای تحلیل محتوای هفتهنامۀ «نامۀ ایران باستان» طی چهار سال انتشار آن صورت گرفت. این نشریه از سال 1933 همزمان با رویکارآمدن هیتلر در آلمان، شروع به کار کرد و انتشار آن تا سال 1936 ادامه یافت. دستاورد پژوهش نشان میدهد که این نشریه هرچند نگاهی متجددانه به وضعیت زنان در جامعه دارد، در رویکردی آلمانگرایانه با جانبداری آشکار از فاشیسم میکوشد تا زنان را ابزاری مؤثر برای فرزندآوری و افزایش جمعیت و درنتیجه احیای شکوه باستانی ایران معرفی کند. برخلاف برداشت سنتی که از زن با عنوان حقارتآمیز «ضعیفه» یاد میشود و شأنی برای او در عرصۀ کار و فعالیت سیاسی-اجتماعی قائل نیست، در این برداشت، زن متجدد از لحاظ «آفرینش ملت» موجودی نیمهخدایی است که ضمن برداشتن حجاب و ورود به عرصۀ فعالیت اجتماعی و ورزش، باید به مهمترین وظیفۀ خود یعنی فرزندآوری و تربیت آن برای برساخت دولت-ملت و «فضای حیاتی» اقدام کند.
https://jwica.ut.ac.ir/article_97687_f8a8e493135502aeeaebba6b288965f9.pdfدانشکده علوم خانواده دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310816220240805Women's Hijab, A Conflict between Morteza Motahari and Qasim Amins Viewsحجاب زن؛ کشاکش آرای مرتضی مطهری و قاسم امین2652869783710.22059/jwica.2024.371681.2010FAیحییبوذریدانشیار دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانمهدییزدانیکارشناس ارشد علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20240131Qasim Amin was a prominent Egyptian intellectual who, through his two writings, initiated numerous social reforms in Egypt. These reforms were subsequently replicated in other Islamic countries. He initially expressed his personal opinions regarding the position of women in society and their hijab in a manner that was sympathetic to Islam. However, he eventually began to express his own views that were not in accordance with Islam. He regards the hijab worn by eastern women as the cause of regression in eastern countries, while the lack of hijab worn by western women is the source of progress in western countries. He also maintains that the hijab worn by women stimulates and intensifies the desire of men. He was of the opinion that women are subject to four historical periods, and when they reach the fourth period, they have achieved complete liberation, similar to communism. He believed that the hijab was a form of sex slavery and that it was only appropriate for the women of the Prophet. He also held the belief that hijab is a consequence of the interaction between Islamic countries and their neighboring countries. These are merely a few of the issues that Amin addressed in his two renowned works, Tahrir al-Mur'a and al-Mur'a al-Jadidah, regarding hijab. In this article, we compare Amin’s perspectives on the hijab with those of Morteza Motahari. Amin will be provided with appropriate responses in accordance with Morteza Motahari’s comments. The impact of Western modernity and the role that Westerners have depicted for women is evident in Amin. Amin’s works are primarily focused on the development of gender, with a particular emphasis on women’s education and the notion that women's independence is a precursor to Western civilization. He considers the hijab from the perspective of Islamic jurisprudence, but ultimately reaches his own personal opinions regarding the hijab and pursues complete freedom from it.قاسم امین مصری از روشنفکرانی بود که با دو اثر تألیفی خود، منشأ تغییرات اجتماعی بسیاری در مصر و دیگر کشورهای اسلامی شد. هدف این پژوهش، کشف دیدگاه امین درمورد حجاب و حضور زن در جامعه و مقایسۀ این موارد با اندیشۀ مرتضی مطهری است. نظرات او در تقابل کامل با اندیشۀ مطهری در مسئلۀ حجاب و حضور زن در اجتماع است. حجاب زنان شرقی را عامل پسرفت شرقیان میداند و معتقد است بیحجابی زنان غربی، عامل پیشرفت غربیان است. همچنین حجاب را عامل تحریک شهوت میداند. برای زنان چهار دورۀ تاریخی قائل است تا به رهایی کامل برسند. قاسم امین حجاب را زندان زن میداند. از دیدگاه او، حجاب مخصوص زنان پیامبر است. تمامی دیدگاههای مذکور توسط آثار مرتضی مطهری مقابله و پاسخ داده شده است. تأثیرپذیری امین از مدرنیتۀ غربی و جایگاهی که غربیان برای زن متصور بودند انکارناپذیر است. وی از دریچۀ توسعۀ جنسیتی با تأکید بر آموزش زنان استدلالهایش را مطرح میکند و تنها راه نجات و رهایی را درآمیختن با تمدن غرب و رفع کامل حجاب میداند. در پژوهش پیشرو از روش مطالعۀ تطبیقی انتقادی استفاده شده است که بهصورت کلی، این روش در چند محور انجام میپذیرد و درصدد پاسخ به پرسشهای خرد و کلان و کشف میزان تطبیقپذیری است، همچنین این پژوهش به دنبال پاسخگویی به میزان انطباق دیدگاه امین و مطهری در مسئلۀ حجاب و حضور زن در اجتماع، و کشف میزان تطبیقپذیری دیدگاههای امین بر مطهری در مسائل مورد نظر است.
https://jwica.ut.ac.ir/article_97837_732d8d4bccebe58072908e8daeff0e60.pdfدانشکده علوم خانواده دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310816220240805An Iconological Approach to Study of Female Motifs in Themes of Graffiti in Saqanefar of Kijatekiyeh, Babolشمایل شناسی نقش مایۀ زن در دیوارنگاره های سقانفار کیجاتکیۀ بابل2873139768810.22059/jwica.2023.354892.1890FAثمرهرضائیدانشجوی دکتری گروه مطالعات تحلیلی و تطبیقی هنر اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایرانعطیهیوزباشیدکتری تخصصی گروه پژوهش هنر، دانشکدۀ هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانJournal Article20230209Saqanefars are structures from the Qajar period that are derived from the indigenous and ritual architecture of Mazandaran. In contrast to comparable structures, Saqanfar Kijatekiyeh in Babol is characterized by a plethora of pictorial themes that are specifically focused on women. This research aims to explore the themes and significance of women's roles in these murals. The research questions are as follows: -What is the reason for the increased prevalence of women's motifs in Saqanfar Kijatekiyeh Babol in comparison to other Saqanefars? -What are the reasons for the prominence of women in these murals? - Which themes are illustrated in the murals of Saqanfar Kijatekiyeh, Babol? The research employs a descriptive-analytical method, which involves the non-random selection of specific images from epic, otherworldly, symbolic, and quotidian activity motifs and their description using an iconological approach. Significant developments and changes in women's status were reflected in the Qajar era, which saw a zenith in the redefining of women's roles in society, family, and art. The northern regions of Iran underwent a change in gender concepts as a result of their geographical and livelihood conditions. The development of women's roles is significantly influenced by historical, social, political, and cultural factors. The Tekiyeh building's simultaneity with the Qajar period, the fundamental changes in social relations, clothing styles, political positions, and aesthetic concepts of women, as well as the abundance of women's images, suggest a direct connection between these motifs and the political and social developments of the era. This is indicative of the impact of indigenous artists on the representation of political and social conditions within a particular historical context.سقانفارها بناهایی مربوط به دورۀ قاجارند که برخاسته از معماری بومی و آیینی مازندران هستند. در نقوش تصویری دیوارنگارههای سقانفار کیجاتکیۀ بابل، مضامین تصویری با محوریت زن بهوفور دیده میشود. این پژوهش با هدف شناخت مضامین تصویری دیوارنگارههای سقانفار کیجاتکیۀ بابل و علل اهمیت نقشمایۀ زن و تحلیل بار معنایی این نقوش براساس رویکرد شمایلشناسی صورت گرفت. سؤالات پژوهش عبارتاند از: 1. چه مضامینی در دیوارنگارههای سقانفار کیجاتکیۀ بابل قابلمشاهده است؟ 2. دلایل ظهور و وفور نقشمایۀ زنانه در دیوارنگارههای سقانفار کیجاتکیۀ بابل چیست؟ 3. بار معنایی لایههای نقشمایۀ زن در سقانفار کیجاتکیۀ بابل براساس رویکرد شمایلشناسی چیست؟ این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. از هر تقسیمبندی نقوش سقانفارها به شیوۀ غیرتصادفی (حماسی، ماورایی، نمادین و فعالیت روزمره) یک تصویر شاخص با رویکرد شمایلشناسی تشریح شده است. مسئلۀ بازتعریف نقش زن در جامعه، خانواده و عرصۀ هنر در دوران قاجار اوج گرفت. از سوی دیگر، تأثیر منطقۀ جغرافیایی و شیوۀ امرارمعاش، مفهوم جنسیت را در مناطق شمالی ایران متحول کرد. در ظهور نقشمایۀ زنان، عوامل تاریخی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی حائز اهمیت هستند. همزمانی برهۀ تاریخی بنای تکیه با دورۀ قاجار، تغییرات بنیادین در روابط اجتماعی، سبک پوشش، جایگاه سیاسی و تعدد تصاویر زنان در دورۀ قاجار گویای پیوند مستقیم این نقوش با تحولات سیاسی-اجتماعی حاکم بر جامعۀ زمان خود است و تأثیرپذیری هنرمندان بومی در انعکاس از شرایط سیاسی و اجتماعی را در یک بافت تاریخی خاص روایت میکند.https://jwica.ut.ac.ir/article_97688_47b8e7aacd7beaf5d198d4b63c1ed059.pdf