دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 10 3 2018 09 23 The Function of Androgyny as a Mask in the Characterization of the Female Characters in the Iranian Cinema: A Study of the Movies of "The Blue Scarf" and "Transit Café" زن به‌مثابۀ شخص آندروژن در دو فیلم از سینمای ایران: بررسی فیلم‌های روسری آبی و کافه‌ترانزیت 311 331 69620 10.22059/jwica.2018.246677.981 FA بهروز محمودی بختیاری دانشیار گروه هنرهای نمایشی، پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران انیس ناصری دانشجوی کارشناسی ارشد سینما، دانشگاه تهران Journal Article 2017 11 26 Sexual identity, as a culture based issue, can be regarded as a founding stone for many social inequalities. People (no matter men or women) have to borrow some features of the opposite sex in order to get along with some imposed situations of its surroundings, and wear the mask of another sex in order to solve some of its problems. This, however, may establish those features in the mind of the person, and change its sex typing in the long run. Androgyny takes place when such masks represent the male and female essence at the same time. This article aims to find out when the (female) characters of films tend to make use of Androgyny as a mask, and how they turn to androgenic characters. This article has made use of the theoretical framework of Sandra Bem named Psychological Androgyny, together with Goffman's Dramaturgical Analysis. We have also attempted to study two films named "The Blue Scarf" (1994) and "Transit Cafe" (2004), to show the impacts of the society in forming a psychological androgyny in the sexuality of female characters in these films. The results show that these women have resorted making use of the androgenic mask in order to get their basic social rights, and have gradually turned to androgenic characters. هویت جنسی که در فرهنگ هر جامعه‏ای تبلور می‏یابد سرچشمۀ بسیاری از نابرابری‏های جنسیتی اجتماعی است. زن یا مرد ناچار است، با حفظ حدی از ارزش‏ها و عرف‏ جامعه، برای تطابق خود با محیط و انجام‏شدن کارهایش،‏ برخی از خصلت‏های جنس مخالفش را وام گیرد و همچون نقاب بر چهرۀ خود زند و چه‏بسا تحمیل‏های جامعه خصلت‏های جنس مخالف را در او درونی کند و روند سنخ‏یابی جنسی (sex typing) فرد را تغییر دهد. آنجا که نقاب‏ها به بیان هم‏زمان روان مردانه و روان زنانه کمک می‏کند، تمهید آندروژنی شکل می‏گیرد. مسئلۀ این پژوهش آن است که شخصیت‏های فیلم در چه موقعیت‏هایی و به چه دلایلی از تمهید آندروژنی به‌مثابۀ یک نقاب بهره می‏گیرند یا اینکه اصلاً چگونه به شخصیت‏های آندروژنس تبدیل می‏شوند. به این منظور، با بهره‏گیری از نظریات ساندرا بم (psychological androgyny)، دو فیلم <em>روسری آبی</em>(1373) و <em>کافه‌ترانزیت</em> (1383)، به روش توصیفی‏ تحلیلی بررسی شده‏اند؛ تا نقش جامعه در ایجاد آندروژنی روان‌شناختی در جنسیت زن تبیین شود. یافته‏ها نشان می‏دهد که زنان برای احقاق حقوق پایمال‏شده‏ یا گذران زندگی‏شان به استفاده از نقاب آندروژنی مجبور و رفته‏رفته در روند جامعه‏پذیری به انسان‏های آندروژنس تبدیل می‏شوند؛ در‌حالی‌که زن‏پوشی یا برگرفتن خصلت‏های زنانه برای مردان یا از سوی دیگران برای تحقیر و اهانت مردان به‏کار گرفته شده است یا از سوی خودشان برای فرار از موقعیت‏های دشوار. https://jwica.ut.ac.ir/article_69620_bae270d6cda85042ff3f5899849fc648.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 10 3 2018 09 23 Narrative of Double Minority in the Art of Lorna Simpson, A Semiotic Analysis تحلیل نشانه‌شناختی روایت اقلیت دوچندان در هنر لورنا سیمپسون 333 350 69621 10.22059/jwica.2018.252891.1038 FA صدرالدین طاهری استادیار گروه پژوهش هنر، دانشگاه هنر اصفهان 0000-0003-2507-7533 Journal Article 2018 02 17 Feminist campaigns have been a main force behind major historical and societal changes for women rights. Black Feminism is a school of thought stating that sexism, gender identity, racism and class oppressions are inextricably bound together. The way these concepts relate to each other is called intersectionality, a term coined by Crenshaw. Double minority refers to a person with two devalued identities. Feminist art tends to change the women’s image in art world positively, in hope to lead to equality. This research has attempted to analyzethe symbols and semiotic concepts in artworks and style of Lorna Simpson, a female artist who was born in 1960. The main purpose of this survey is to characterize her personal parole, as a narrator of double minority,in the langue of Feminist art and context of Black Feminism. The selected works of art belong to a four years period of her professional life (1988 - 1991), which coincides with the third wave Feminism. Re-examining photography as a conceptual medium, Simpson’s works remind us of historical ooppressions in the field of gender and race. Textual and visual codes are linked together in her works. Using young African American women as her instant photos’ models, Simpson creates tableaux that utilize repetition and pictorial framing to challenge prejudices and assumptions of gender and race, culturally and historically. Her figures are shown mostly from behind or in fragments, which draws attention to the historical depersonalization and sexualization of coloured women. By combining irritating words with faceless portraits, Simpson calls our attention to the unconscious ways in which people are classified based on physical and cultural attributes. She conveys political messages to destroy the fabricated stereotype of black women and rrestore their identity and position in contemporary society. تأثیرگذارترین دیدگاه در زمینة فمنیسم سیاه، که جنسیت‏گرایی و نژادپرستی را هم‏پیوند می‏داند، نظریة نقطة اشتراک است. اقلیت دوچندان به شهروندانی گفته می‏شود که قربانی کاستی‏های برآمده از نقطة اشتراک‌اند. آثار تحلیل‏شده در این مقاله به برشی چهارساله از فعالیت هنری لورنا سیمپسون، یکی از روایت‏گران مهم هنری اقلیت دوچندان، تعلق دارند. این پژوهش یک موردکاوی نشانه‏شناختی با رویکرد تحلیلی‌ـ تفسیری و با هدف توسعه‏ای است که داده‏های کیفی آن به‏شیوة اسنادی داده‏اندوزی شده‏اند. نظام/ رمزگان در این نوشتار هنر فمنیستی است و گفتاری که درون این نظام شکل گرفته سبک شخصی سیمپسون. بافت در این مقاله جریان فمنیسم سیاه است و آثار سیمپسون متن‏هایی آفریده‏شده درون این بافت. در آثار سیمپسون رمزگان‏های زبانی و تصویری همنشینی دارند. مهم‏ترین نشانه در آثار او شخصیت‏های بی‏چهره‏ای‌اند که نمایندة همة زنان رنگین‏پوست به‏شمار می‏روند. سیمپسون حمله به جنسیت و نژاد را همبسته با یکدیگر می‏داند و گستاخی بخشی از جامعه در تعیین هویت برای دیگران را نمایش می‏نهد و هم‌زمان ریشه‏های نیاکانی شهروندان رنگین‏پوست را بدان‌ها یادآوری می‏کند. سیمپسون تلاش دارد تصویر کلیشه‏ای برساخته‏شده از بانوی رنگین‏پوست درون نظم نمادین بصری جامعه‏اش را نشانه‏شکنی و سپس این نشانه را بازتعریف کند و بدان معنا و کارکردی تازه ببخشد. https://jwica.ut.ac.ir/article_69621_270a9bd20a1aac7291f5eba252a74212.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 10 3 2018 09 23 Parenting Style and Feelings of Humiliation, The Study of Women Over 15 Years of Age Living in 10 Areas in Tabriz سبک‏ فرزندپروری و احساس تحقیرشدگی مطالعۀ زنان بالای 15 سال ساکن در مناطق ده‌گانۀ شهر تبریز 351 380 69622 10.22059/jwica.2018.257853.1070 FA فاطمه گلابی دانشیار گروه آموزشی علوم اجتماعی دانشگاه تبریز محمدباقر علیزاده اقدم دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریز لیلا زارع‌زاده اردشیر کارشناسی ارشد گروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریز Journal Article 2018 05 13 The purpose of this research is sociological analysis of humiliation among women and their relationship with different parenting styles. This research is descriptive and analytical-quantitative and conducted by survey method. The statistical population of this study consists of all women over 15 years old living in Tabriz. Sampling method was a multi-stage cluster type with a sample size of 400 people. The research tool was a questionnaire. A standard questionnaire was used in the parenting style and the researcher-made questionnaire was made in the sense of humiliation. The collected data were analyzed using SPSS software. Based on the descriptive results of the research, the mean of depression among women is relatively low and the average of the dimensions of parenting is relatively low in the light dimensions, relatively modest in the dimension and in the authoritarian dimension is relatively high. There is a significant relationship between deviance and authoritarian parenting and reproductive parenting. According to the views expressed in the field of childbearing, negative education has a high degree of degradation. But this humiliation may be as commonplace with normal behaviors and everyday relationships as to be commonplace. In fact, as more equal interaction of family life is emphasized, the same amount of people will experience less humiliation. هدف تحقیق حاضر، تحلیل و تبیین جامعه‏شناختی تحقیرشدگی بین زنان و ارتباط آن با سبک‎های مختلف فرزندپروری است. این تحقیق توصیفی و تحلیلی‌ـ کمی است که با روش پیمایش انجام شده است. جامعة آماری این پژوهش را کل زنان بالای 15 سال ساکن در شهر تبریز تشکیل می‏دهند. نمونه‌گیری از نوع خوشه‌ای چند‌مرحله‌ای و حجم نمونه برابر با 400 نفر بوده است. ابزار تحقیق پرسش‌نامه بوده که در متغیر سبک فرزندپروری از پرسش‌نامة استاندارد بامریند استفاده شده و در احساس تحقیر‌شدگی، پرسش‌نامه محقق‌ساخته بوده است. داده‏های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار spss تجزیه و تحلیل شدند. براساس نتایج توصیفی تحقیق، میانگین تحقیرشدگی بین زنان نسبتاً کم و میانگین ابعاد فرزندپروری در بعد آسان‌گیر در حد نسبتاً کم، در بعد مقتدرانه نسبتاً کم و در بعد استبدادی نسبتاً زیاد است. تحقیرشدگی با دو بعد فرزندپروری استبدادی و فرزندپروری مقتدرانه رابطة معناداری نشان می‏دهد. طبق دیدگاه‎های مطرح‌شده در زمینة فرزندپروری، تربیت منفی تحقیرشدگی بالایی را به همراه دارد، ولی ممکن است این تحقیر‌شدگی چنان با رفتار‏های عادی و روابط روزمره عجین شود که به‌منزلة امری عادی تلقی شود. درواقع، هرچقدر به تعامل برابر‌نگر در بعد خانوادگی تأکید بیشتری شود، به همان میزان افراد تحقیرشدگی کمتری را تجربه خواهند کرد. https://jwica.ut.ac.ir/article_69622_58183c1dd5c15bf1d3048562568a1ce7.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 10 3 2018 09 23 Mythocrituque Survey in Five Plays by Naghmeh Samini based on Gilbert Doran's Technique اسطوره‌سنجی در پنج نمایش‌نامۀ منتخب از نغمه ثمینی براساس روش ژیلبر دوران 381 398 69623 10.22059/jwica.2018.252762.1036 FA مریم حسینی استاد تمام دانشکدة ادبیات دانشگاه الزهرا مریم نوری کارشناسی ارشد ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا Journal Article 2018 02 16 The research analyzes Naghme Samini's dramas based on Durant Gilbert's mythocriticque. The theory and method of myth-analysis were initially introduced by Gilbert Durand. In this theory and method, the texts and hypertexts, such as author’s life, are simultaneously important. Myth-analysis is an interdisciplinary criticism, and its process and method can be divided into three stages: symbol-analysis, psychometric and myth-analysis. According to Durand, there is a relationship among all works of an author; personal myth of the author’s mind can be understood through examining them. Based on the original and primary myths, he deeply analyses a work of an author and focuses on the primitive original myths in the last stage of analysis. He states that although a text and work of art plays a main role, this text is not apart from the author and his living environment. Naghme Samini is a contemporary Iranian playwright; due to her interest in myths, archetypes and history, her playwrights deserve analysis from the viewpoint of Gilbert Durand’s mythology. In this research, five plays and two research books written by Naghme Samini have been selected and examined. In the first stage, namely symbol-analysis stage which relies on the text, the selected works were firstly studied. They were then criticized and analyzed through examining symbols, characters and archetypal acts using valid books; this was the first stage of Durand’s mythology. As the second stage, psychometric, which relies on hypertext, was completed through examining the author’s autobiography as well as asking questions from the author himself. Finally, with a general analysis of the previous stages and combination of the results, the final stage, the mythology of the works was fulfilled in order to achieve the personal myth of author’s mind and then the collective myth of her thought. The data were collected using library studies and valid sources and books, and the research method was analytical-descriptive. The research results show that mental concerns of Naghme Samini mostly include the issues related to war and women. Her most important personal myth is Shahrzad, and her narration is to rescue a part that expands on other women through a collective perspective on myth-building. این پژوهش به بررسی پنج نمایش‌نامۀ منتخب از میان آثار مشهور نغمه ثمینی براساس اسطوره‏سنجی ژیلبر دوران می‏پردازد. این روش حدود سال‏های 1370 برای نخستین‏بار از سوی دوران ارائه و وارد عرصة نقدهای نو شد. در این نظریه و روش به‏طور هم‌زمان متن و فرامتن‏هایی مانند زندگی‏نامۀ نویسنده و محیط اجتماعی او اهمیت می‏یابند. اسطوره‏سنجی نقدی بینارشته‏ای است و فرایند و روش آن را می‏توان به سه مرحلة: نمادسنجی، روان‏سنجی و اسطوره‏سنجی تقسیم کرد. از دیدگاه ژیلبر دوران، بین همة آثار تألیفی یک نویسنده رابطه‏ای وجود دارد که با بررسی آن‏ها می‏توان به اسطورۀ شخصی ذهن پدیدآورندۀ اثر دست یافت. نغمه ثمینی نمایش‌نامه‏نویس معاصر ایرانی ا‏ست که نمایش‌نامه‏هایش به سبب علاقۀ او به اسطوره‏، کهن‏الگو و تاریخ شایستگی بررسی و نقد از منظر فرایند اسطوره‏سنجی دوران را دارد. در این تحقیق، پنج نمایش‌نامه و دو کتاب پژوهشی ثمینی انتخاب، مطالعه و تحلیل شده است. در مرحلۀ نخست، یعنی مرحلۀ نمادسنجی که بر متن تکیه دارد، ابتدا آثارِ منتخب مطالعه شده سپس نمادها، شخصیت‏ها و کنش‏های کهن‏الگویی نقد و تحلیل شده‏اند تا نخستین مرحلۀ اسطوره‏سنجیِ دوران انجام پذیرد. سپس با بررسی زندگی‏نامۀ نویسنده به وسیلۀ طرح پرسش‏هایی از او و محیط اجتماعی که در آن زاده و بزرگ شده است مرحلۀ دوم، یعنی روان‏سنجی که بر فرامتن تکیه دارد، انجام می‏پذیرد. در پایان نیز، با تحلیل کلی دربارة مراحل قبلی و جمع‏بندی نتایج به‏دست‌آمده مرحلۀ نهایی، یعنی اسطوره‏سنجی آثار، انجام می‏شود تا اسطورۀ شخصی ذهن نویسنده و سپس اسطورۀ جمعی اندیشۀ او به‏دست آید. این پژوهش از طریق مطالعۀ کتابخانه‏‏ای و با شیوۀ تحلیلی‌ـ توصیفی آثار را بررسی می‌کند. نتیجه نشان می‏دهد دغدغه‏های ذهنی نغمه ثمینی بیشتر شامل مسائلی مربوط به زنان و جنگ است. اسطورة شخصی ایشان هم شهرزاد و روایت‏گری او برای نجات‏بخشی است که در نگاهی جمعی به اسطوره‏سازی از دیگر زنان گسترش می‏یابد. https://jwica.ut.ac.ir/article_69623_9ea650b4b8fc682a585736f6ade11539.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 10 3 2018 09 23 Investigation of Women Feeling of Safety in Ladies Park in Sahand- Tabriz with Emphasis on Islamic Cultural Values بررسی احساس امنیت بانوان در پارک بانوان شهر سهند تبریز با تأکید بر ارزش‌های فرهنگ اسلامی 399 413 69624 10.22059/jwica.2018.260009.1090 FA احمد حامی استادیار گروه مهندسی فضای سبز دانشگاه تبریز الهام فهام کارشناسی ارشد مهندسی فضای سبز دانشگاه تبریز محمد مهدوی استادیار گروه معارف دانشگاه تبریز Journal Article 2018 06 11 Feeling of safety is one of the main factors of social comfort and women as part of society have significant role in developing societies and improving of human. Increasing safety using environmental design in ladies urban park in which only women are allowed can be considered an effective method. The current study was conducted to understand women safety feeling in Ladies Park and also to discover the main reasons of feeling unsafe in Sahand city in Tabriz. In addition, Islamic cultural beliefs and values were considered during this study. In this aspect, all together 125 people of park users were selected and interviewed asking questions regarding preferred physical activities, accessibility to park, perceived safety, reasons of feeling unsafe, and their recommendation to improve safety in ladies urban parks. The results of the study revealed that high-rise building around park and arid area around the park were the main issue of not feeling safe in park, meanwhile, darkness and attending men for maintenance of the park were placed in the second level of importance for unsafe perception. Also, majority of the participants declared that they like to exercise in mornings every day. It seems that development of park surrounding and providing sport facilities may enhance safety perception in ladies urban park.   امنیت یکی از مؤلفه‏های اساسی رفاه اجتماعی است و زنان به‌عنوان سرمایه‏های انسانی هر جامعه نقش مؤثری در پیشبرد تعالی و اهداف جامعه دارند. افزایش امنیت محیطی در جهت بهبود پارک‏های بانوان از رویکردهای مهمی است که جوامع پیشرفته به آن توجه دارند. این تحقیق به منظور شناسایی میزان امنیت ادراک‌شدة بانوان و موانع و راهکارهای پیشنهادی آنان برای کاهش احساس ناامنی در پارک بانوان شهر جدید سهند انجام شده است. در اﯾﻦ باره، از 125 ﻧﻔﺮ از زﻧﺎن در ﻣﺤﺪودة ﭘﺎرک بانوان شهر جدید سهند مصاحبة حضوری به عمل آمد و سؤالاتی دربارة فعالیت‏های افراد در پارک بانوان، زمان سپری‌شده برای رسیدن به پارک و زمان مراجعه، میزان امنیت، موانع امنیت پیشنهاد زنان برای افزایش امنیت در این پارک‏ها پرسیده شد. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ‌دﻫﺪ ﺍﺻﻠﻲ‌ترین موانع امنیت در پارک بانوان دیده‌شدن از ساختمان‏های بلند و بایر بودن زمین‏های اطراف است. تاریکی و مراجعة مردان برای امور باغبانی و فنی و نگرانی از کودک نیز در درجه‏های بعدی اهمیت بوده است. توسعة کالبدی فضاهای اجتماعی و همچنین امکانات ورزشی می‏تواند در موفقیت پارک‏های بانوان نقش مؤثری ایفا کند. https://jwica.ut.ac.ir/article_69624_ee15707459941251e370563e8de46bb7.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 10 3 2018 09 23 A Critique to Gender Inequality in Poetry of the Newspaper Banavan (1299-1300 AH) نقد نابرابری‌های جنسیتی در اشعار زن‌نگار مندرج در روزنامۀ نامۀبانوان(1300ـ1299) 415 434 69625 10.22059/jwica.2018.251701.1022 FA علی باغدار دلگشا دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد هما زنجانی‌زاده دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2018 02 01 One of the most important issues that women considered in their poetry, in Iran, was the problem of social inequality. An outstanding example of the kind of issues can be found in the published press of late Qajar periods.  This study as a descriptive-analytic research emphasizes on all the remaining numbers of women’s letters of Banavan Newspaper as the first newspaper publishing various women’s poems, from a sociological perspective to analyze the main issue of women poets dangled in their thoughts and poems. The studies show that the main issue in these women's poems is to criticize gender inequalities in the Iranian society and the main focus of these poems is mostly on Iranian women. A special emphasis has been placed on the “female gender” pattern. Due to the issue of social equality, the comparing pattern is men’s social right and position. In conclusion, change of social view towards women and their education are the main solutions which have been proposed to eliminate gender inequality in the society. توجه به مقولۀ نابرابری‏های اجتماعی یکی از موضوعات مهمی است که زنان شاعر در ایران به آن توجهی خاص داشته‏اند؛ امری که نخستین نمونه‏های آن را در اشعار منتشرشده در جراید زن‏نگار اواخر دورۀ قاجار می‏توان مشاهده کرد. این پژوهش، که به روش توصیفی‌ـ تحلیلی و با تأکید بر همة شمارگان باقی‏مانده از روزنامۀ <em>نامۀ بانوان</em>، به‌عنوان اولین روزنامۀ حاوی اشعار متعدد از زنان، گردآوری شده، در تلاش است با نگاهی جامعه‏شناختی مسئلۀ اصلی در افکار و اشعار آن شاعران زن را تحلیل و بررسی کند. بررسی‏های انجام‏شده نشان می‏دهد که موضوع اصلی در شعر این زنان نقد نابرابری‏های جنسیتی در جامعۀ مردمَدار ایران است. مخاطب اصلی این اشعار بیشتر زنان ایرانی‏اند. بر الگوی فردیت زنانه‌ـ «جنس زن»‌ـ تأکیدی خاص شده است. الگوی مقایسه‌شده به دلیل توجه به موضوع برابری اجتماعی، جایگاه و حقوق اجتماعی مردان است و اصلی‏ترین راه‏حلِ رفع نابرابری‏های جنسیتی، تغییر نوع نگاه جامعه به زنان و همچنین علم‏آموزی آن‏ها معرفی شده است. https://jwica.ut.ac.ir/article_69625_5d85a6061991676e96b1d56445b58332.pdf

دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران زن در فرهنگ و هنر 2538-3108 10 3 2018 09 23 Feminine Character in The Homecoming: Women in Harold Pinter’s Plays بررسی شخصیت‌پردازی زنان در آثار هارولد پینتر با تمرکز بر بازگشت به خانه 435 449 69626 10.22059/jwica.2018.252587.1032 FA مریم دادخواه تهرانی دکترای تئاتر، گروه هنرهای نمایشی، دانشکدة هنرهای نمایشی و موسیقی دانشگاه تهران Journal Article 2018 02 13 Harold Pinter is among the most famous playwrights of the world and won Nobel Prize in 2005. How he used female characters in his plays is one of the most challenging issues in his dramatic texts. Many of these texts don't have any female personage while the others with female characters show complicated gendered and sexual functions. Many believe that these characters fit in common stereotypes of females in the world of theater. Among these challenging texts is <em>The Homecoming</em> which shows a unique character, Ruth, who has been controversial among critics. This essay tries to examine the representation of female character in Pinter's plays while focusing solely on The Homecoming. Given the representation of Ruth in this text, some of the critics read this text as a feminist one despite the others who believe Pinter is misogynist. In this essay, after studying the previous views on the play, I try to show how both perspectives can be seen in this text. In fact, just by this article, we cannot accuse Pinter of being misogynist neither acclaim him to be feminist. Pinter indeed wants to decentralize the patriarchal structure of family and the society, using his Pinteresque dialogues and devices. هارولد پینتر، نمایش‌نامه‏نویس برندة جایزة نوبل، یکی از نویسندگان بنام معاصر جهان است. نقش زنان در آثار او همواره در میان منتقدان مورد بحث بوده است. بسیاری از آثار او پرسوناژ زن ندارند و در مابقی آثاری که پرسوناژ زن دارند، این شخصیت‏ها کارکردهای جنسیتی پربحثی را از خود به نمایش می‏گذارند و گاه در کلیشه‏های رایج از این شخصیت‏ها می‏گنجند. در این پژوهش، تلاش می‏شود بازنمایی شخصیت‏های زن در آثار او، و به‌ویژه نمایش‌نامة چالش‌برانگیز <em>بازگشت به خانه</em> بررسی شود. بسیاری از منتقدان این متن را به‌منزلة متنی فمنیستی و بسیاری دیگر متنی ضدزن خوانده‏اند. این پژوهش ابتدا با بررسی این نظریات تلاش می‏کند نشان بدهد چطور هر دو دیدگاه در این اثر قابل جست‌وجوست و چگونه پینتر با استفاده از تمهیدهای خاص کلامی و نمایشی‏اش، در <em>بازگشت به خانه</em>، از ساخت پدرسالار خانواده، و به تبع آن جامعه، مرکززدایی می‏کند. https://jwica.ut.ac.ir/article_69626_84e5f8efb4e229652586520ad550eaae.pdf