مرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310813120210321Analysis of the Portrayal of Women in Iranian Movies after the Islamic Revolutionتحلیل بازنمایی زن شاغل در فیلمهای سینمای ایران پس از انقلاب1348227710.22059/jwica.2021.323615.1593FAاعظمراودراداستاد دانشکدة علوم اجتماعی دانشگاه تهرانزهرامجدی زادهدانشجوی دکتری علوم ارتباطات اجتماعیJournal Article20210219The way working women are portrayed in Iranian media is one of the social and cultural factors that influence traditional gender stereotypes about women and their occupation. This can contribute to changing cultural perceptions about women’s employment. The main objective of this research is to examine the portrayal of working women in Iranian cinema after the revolution (1979) and present a comparison in different political periods of post-revolution. In order to achieve this goal, prominent films produced in each period (focusing on women’s employment) were selected and analyzed. In the theoretical part of this study, the representation theory of Stuart Hall is used. The research methodology is the semiotics of John Fiske. The results of the study presented that the modern working women, contrary to traditional female stereotypes, had the power and were more independent from their husbands. In most of the films dealing with professional women, the directors have tried to criticize the patriarchal ideology while defending the ideology of egalitarianism and meritocracy in the profession; although the social conditions of each political period were effective in the way working women were portrayed and the ideology of the film. Despite the attempt to avoid patriarchal ideology, the naturalization of domestic work for women can also be seen in these works.نحوة بازنمایی زنان شاغل در رسانهها از عوامل فرهنگی اجتماعی تأثیرگذار بر رد یا تأیید کلیشههای جنسیتی سنتی مربوط به زنان و اشتغال آنها به شمار میرود و میتواند در تغییر باورهای فرهنگی مربوط به اشتغال زنان مؤثر واقع شود. هدف این مقاله، مطالعة بازنمایی زنان شاغل در سینمای ایران پس از انقلاب است. در بخش نظری تحقیق، از نظریة بازنمایی هال استفاده شده است. روش تحقیق نیز برمبنای الگوی نشانهشناسی جان فیسک بوده است. نتایج حاصل از مطالعة بازنمایی زنان شاغل در سینمای ایران نشان میدهد که زنان شاغل مدرن، برخلاف کلیشة زن سنتی، دارای قدرت، توانمندی و استقلال بیشتری در زندگی خود بوده و تابع مردان نیستند. در بیشتر آثار ساختهشده با محوریت زنان شاغل، سعی شده است ضمن نقد ایدئولوژی مردسالاری، از برابریطلبی و شایستهسالاری در اشتغال دفاع شود. بهرغم تلاش برای دوری از نگاه مردسالارانه، شاهد طبیعیسازی نقش خانهداری برای زنان هستیم.مرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310813120210321The Production of the Image of Woman in Specialized Art Publications in the Period of the Reforms (1997 to 2005)برساخت تصویر «زن» در نشریات تخصصی هنری در دورۀ اصلاحات (1376 تا 1384)35638227810.22059/jwica.2021.322199.1576FAسیده راضیهیاسینیدانشیار پژوهش هنر، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطاتJournal Article20210302After the Islamic Revolution in Iran in 1979, women were the subject of various discourses. The media played a central role in the discourse construction about women. Written media, including artistic-literary journals, can construct social realities that influence society. This paper inquires into the ways in which women have been constructed by these journals in the reform era (1997-2005) to find out how these journals have represented women and to what field of discourse they refer. Thus, Stuart Hall’s theory of media representation, which focuses on the construction approach, was applied to the study of 27 selected artistic-literary or art journals published during the reform era. The selected art journals were analyzed using thematic analysis. The results showed that the studied journals that represented women were classified into three categories: 1. The ones that ignored women; they did not play a discursive constructive role for women in the reform era 2. Those that had a low representation of women; they put women in the side lines 3. The journals that constructed women in a particular discourse. The constructed representation of women in the 3<sup>rd</sup> category of art journals studied appealed to the reform and popular-commercial discourse.رسانههای مکتوب، از جمله نشریات تخصصی هنری یا هنریـ ادبی، میتوانند از واقعیتهای اجتماعی تصویری برساخته را عرضه کنند که در فهم مخاطبان آنها از جامعه بسیار تأثیرگذار است، پژوهش در این مقاله با پرسش از اینکه؛ چه برساختی از زنان در نشریات تخصصی هنری یا هنریـ ادبی در دورۀ اصلاحات (1376ـ1384) صورت گرفته است، بر آن است تا رویکرد هریک از نشریات مورد مطالعه را در پرداختن به زنان و مسائل آنان دریابد. بدین منظور با بهرهگیری از نظریۀ بازنمایی استوارت هال و با استفاده از تحلیل مضمون (تحلیل تماتیک)، 27 نشریۀ هنری یا هنریـ ادبی منتشره در دورۀ مزبور مطالعه شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که نشریات مورد نظر، در سه گروه، رویکردهای متفاوتی به موضوع داشتهاند؛ در یک دسته از نشریات، تصویر زن یا به غیبت رفته یا از آن احتراز شده است. در دستۀ دوم، تصویر زن در حاشیه قرار داده شده و در دستۀ سوم، بهطور برجستهای، برساخت گفتمانی از زن صورت گرفته است. تحلیل مضامین این نشریات نشان داد که تصویر بازنماییشده از زنان، بسته به رویکردهای گاه تجاری برخی نشریات، بهویژه نشریات سینمایی، الزاماً با هدف تقویت گفتمان اصلاحات برساخته نشده، اما متأثر از نگاه مشارکتجوی زنان در گفتمان اصلاحات بوده است.مرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310813120210321Influential Instagram Women; Femininity Portrayed on the Pages of Iranian Influencersزنان تأثیرگذار اینستاگرامی؛ زنانگی بازنماییشده در صفحات زنان اینفلوئنسر ایرانی65908227910.22059/jwica.2021.321321.1565FAزهرااردکانی فرددانشجوی دکتری ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائیسید نورالدینرضوی زادهعضو هیئتعلمی دانشکدة ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائیJournal Article20210401Influencers, through their posts on social media, are the online thought leaders who influence the behavior and decision-making process of the mass. Many Instagram influencers are now women. The image they present as women is an influential image of femininity. This research attempts to analyze the femininity presented on Instagram. For this purpose, the pages of four Iranian female influencers were selected as a sample and the posts of these pages were analyzed using the social semiotics of the image of Cress and Van Livon. The research results show that there are four different ways of portraying femininity on these pages: “modern corporeal femininity”, “traditional femininity in new form”, “anti-dominant femininity”, and “femininity in public space”. These types have both similarities and distinct differences from each other. They pay attention to the two categories of “female body” and “traditional female roles”, and their representations are formed around these two categories. The female body and female roles are influenced by two processes of commercialization and socialization, one by capitalist discourse, the other by feminist discourse. Furthermore, in all the types of femininity presented, religious discourse is either completely rejected or ignored.اینفلوئنسرها از طریق پستهای خود در شبکههای اجتماعی رهبران افکار آنلاینی هستند که بر رفتار و روند تصمیمگیری تودهها تأثیر میگذارند. در حال حاضر، بسیاری از اینفلوئنسرهای اینستاگرامی را زنان تشکیل میدهند. تصویری که آنها از زندگیشان بهعنوان زن ارائه میکنند تصویری تأثیرگذار دربارة زنبودگی و زنانگی است. این تحقیق به دنبال بررسی و تحلیل زنانگی نمایش داده شده در اینستاگرام است. برای این منظور، صفحات چهار نفر از زنان اینفلوئنسر ایرانی بهعنوان نمونه انتخاب شده و پستهای این صفحات با استفادة نشانهشناسی اجتماعی تصویر کرس و ون لیوون تحلیل شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که چهار نوع بازنمایی زنانگی در این صفحات دیده میشود که «زنانگی بدنمند مدرن»، «زنانگی سنتی با فرمی نو»، «ضد زنانگی مسلط» و «زنانگی در خدمت فضای عمومی» نامگذاری شده است. این انواع در عین تفاوتهای روشنی که با یکدیگر دارند دارای اشتراکاتی نیز هستند. آنها به دو مقولة «بدن زنانه» و «نقشهای زنانه» توجه دارند. بدن زنانه و نقشهای زنانه تحتتأثیر دو فرایند تجاریشدن و اجتماعیشدن قرار میگیرند که یکی تحتتأثیر گفتمان سرمایهداری حاکم بر شبکة اینستاگرام و دیگری متأثر از گفتمان فمنیستی است. همچنین، در همة انواع زنانگیهای نمایشدادهشده، گفتمان دینی یا کاملاً طرد میشود یا نادیده گرفته میشود.مرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310813120210321Orientalism and Neo-Orientalism in the Contemporary Art of Middle Eastern Women
A Study of the Exhibitions of Breaking the Veils (2002) and She Who Tells a Story (2013)بازشرقیگرایی و نوشرقیگرایی در هنر معاصر زنان خاورمیانه مطالعة نمایشگاه شکستن حجاب (2002) و نمایشگاه زنان روایتگر (2013)911138228110.22059/jwica.2021.320978.1573FAمحمدرضامریدیعضو هیات علمی دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر، دانشگاه هنرسهیلاعبادی فرکارشناس ارشد پژوهش هنر دانشکدة هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزJournal Article20210322Women artists from Muslim societies and Middle East are confronted with visual clichés of “being a woman”, “being a Muslim” and “Middle Easterner”. In art exhibitions and events, such artworks that reproduce the stereotypes of re-orientalism and Neo-Orientalism are welcomed. After the September 11 attacks, the number of art exhibitions dealing with Middle Eastern women increased. This was an opportunity for women artists to put their subjects in the spotlight of the public and the world media; on the other hand, women were confronted with some hidden expectations and stereotypes perpetuated by Western art events, so these events tended to direct artistic experiences towards the Western stereotypes. In this paper, using the methodological approach of “event studies”, we examine some of the most important art events for the Middle East; we also focus on two exhibitions “Breaking the Veils” (2002, Greece) and “She who tells a story” (2013, USA), which took place with the aim of rethinking stereotypes. The results showed that the works of the female artists of Middle East can be classified in a bipolar spectrum: from the image of women suffering from war, the repressed beauty of the countries of the Orient, the deplorable oppression of women, to the image of resilient and strong women. At both ends of this spectrum, from the passive victim woman to the rebel and anti-tradition activist, are diverse works covering a wide range of topics. Women artists are looking for a way to both critique the limitations of patriarchal culture and overcome the reductionist and exotic expectations of women’s art. This difficult path must be taken against the expectations of the art market and the political expectations of art exhibitions.هنرمندان زنِ برخاسته از جوامع مسلمان و جغرافیای خاورمیانه با کلیشههای بصری از «زنبودن»، «مسلمانبودن» و «خاورمیانهایبودن» مواجهاند. نمایشگاهها و رویدادهای هنری از آثاری استقبال میکنند که به بازتولید کلیشههای بازشرقیسازی و نوشرقیگرایی تصویری میپردازند. پس از حادثة یازده سپتامبر 2001، تعداد نمایشگاههای هنری با محوریت زنان خاورمیانه افزایش یافت. این فرصتی برای زنان هنرمند بود تا مسائلشان را در کانون توجه رسانههای جهان قرار دهند؛ اما از سوی دیگر آنها با انتظارات و کلیشههای پنهانی مواجه شدند که رویدادهای هنری غرب تمایل دارند تجربههای هنری آنها را جهت دهند و با کلیشههای غرب همسو کنند. در مقالة حاضر با درپیشگرفتن رویکرد و روششناسی «مطالعات رویداد» بهمرور برخی از رویدادهای مهم هنر خاورمیانه میپردازیم و بر دو نمایشگاه «شکستن حجاب» (2002، یونان) و «زنان روایتگر» (2013، امریکا) تمرکز خواهیم کرد که با هدف بازاندیشی در کلیشههای فرهنگی و رد مفهوم ناتوانی زنان خاورمیانه برپا شدند. نتایج پژوهش نشان داد آثار زنان هنرمند خاورمیانه در طیفی دوقطبی قرار میگیرند؛ تصویر زنان رنجور از جنگ و زیبایی پسراندهشدة سرزمینهای شرق و مظلومیتی ترحمبرانگیز از زنان تا تصویر زنان مقاوم و قدرتمند. در این دو سر طیف از زنان منفعل و قربانی تا آشوبگران و ستیزهجویان در برابر سنتها، آثار متنوعی قرار دارند که مضامین زیادی را دربرمیگیرند. هنرمندان زن در جستوجوی راهی هستند که هم محدودیتهای فرهنگ مردسالار را نقد کنند و هم بر انتظارات تقلیلگرایانه و اگزوتیک از هنر زنان غلبه یابند. این راه دشوار باید در برابر انتظارات بازار هنر و انتظارات سیاسی از نمایشگاههای هنری قرار گیرد.مرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310813120210321Calligraphy and Manifestation of Otherness in Artworks by Immigrant Women Artists from Islamic Countriesخط و نمود دیگری در آثار هنرمندان زن مهاجر کشورهای اسلامی1151388228310.22059/jwica.2021.320433.1554FAعفت الساداتافضل طوسیدانشیار گروه پژوهش هنر، دانشکدة هنر، دانشگاه الزهرامهدیسمهاجریدانشجوی دکتری تاریخ تطبیقی و تحلیلی هنر، دانشکدة هنر، دانشگاه الزهراJournal Article20210310Migration is now described not only as a geographical phenomenon but also as a cultural one, encompassing issues such as identity, language, alienation, nostalgia and roaming. These experiences can affect the process of creating a work of art. The art of migrants is known worldwide due to its representation of important themes and issues. In this context, migrant artists from Islamic countries have been able to show their artwork in many aspects. One aspect of culture that develops during migration is language, followed by calligraphy. Calligraphy is an important part of the artworks created by artists from Islamic countries. In fact, its importance to language has made different functions. Among immigrant artists, female artists have also chosen calligraphy as an important element of their work. The main question of this paper is what the reason is for the use of calligraphy by migrant women artists. When looking at the artworks, it becomes clear that female artists from Islamic countries use calligraphy to represent their identity and otherness. Mikhail Bakhtin is one of the most important philosophers of the 20<sup>th</sup> century. One of his theories includes otherness. He believes that man always needs another man. In other words, man sees himself in the eyes of the other. This research, using the descriptive method of analysis and library sources, considers Bakhtin’s viewpoint when analyzing works of art. Among many works by female artists with migrant backgrounds from Islamic countries including Iran, Iraq, Morocco, Egypt, Palestine, and Algeria, three artworks by Moroccan, Iranian, and Iraqi women artists were selected to be specifically studied. The selected artists are Lala Esayyadi, Shirin Neshat, Havy Kahraman. These artists create their artworks in the position of otherness and they also want to highlight their identity with their otherness.مهاجرت مسئلهای فرهنگی است که تداعیگر مفاهیمی مانند هویت، ازخودبیگانگی، غربت و نوستالژی است. مهاجرت بر اندیشه و آثار هنرمندان تأثیر مستقیم میگذارد. آثار هنرمندان مهاجر به واسطة بیان مضامین ویژه در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. در این میان، هنرمندان مهاجر کشورهای اسلامی نیز توانستهاند با نمایش آثار خود ابعاد گوناگون هنر مهاجران را به تصویر بکشند. یکی از جنبههای فرهنگ که در جریان مهاجرت دچار تحول میشود، زبان و به دنبال آن خط است. خط بخشی مهم از آثار هنرمندان کشورهای اسلامی است و وابستگی آن به زبان کارکردهای مختلفی را برای آن به وجود آورده است. در میان هنرمندان مهاجر، زنان هنرمند نیز خط را بهعنوان عنصر مهم کار خود برگزیدهاند. پرسش اصلی تحقیق این است که نقش خط در آثار هنرمندان زن مهاجر چیست و به چه دلیل از خط و نوشتار در آثار خود بهره بردهاند؟ این نوشتار که با روش توصیفیـ تحلیلی و اطلاعات گردآوریشدة کتابخانهای انجام شده است، براساس دیدگاه باختین به تحلیل آثار مورد نظر میپردازد. میخاییل باختین از اندیشمندان قرن بیستم است که در حوزة انسانشناسی نظریة «دیگری» و «دیگربودگی» را مطرح کرده است. او باور دارد انسان همواره به انسان دیگر نیازمند است و از دریچة انسان دیگر به خود نگاه میکند و یکی از عومل تأثیرگذار در شکلگیری و شناخت موقعیت انسان، دیگری است. با مطالعة آثار هنرمندان زن مهاجر از کشورهای ایران، عراق، فلسطین، الجزایر، مراکش و مصر آثاری از لالا الصعیدی از مراکش، شیرین نشاط از ایران و هیف کهرمان از عراق انتخاب شده است. نتایج بررسی نشان میدهد این زنان مهاجر خط را برای بیان هویت و دیگربودگیشان به کار برده و در موقعیت دیگری دست به خلق اثر زدهاند و برآناند تا هویت و دیگربودگیشان را نمایش دهند.مرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310813120210321Supermoms and the Concept of Motherhood in Instagramسوپرمامها و مفهوم مادری در فضای اینستاگرام1391638228410.22059/jwica.2021.319264.1547FAمینابیگوندکارشناس ارشد علوم ارتباطات اجتماعی دانشگاه سورهعباسکاظمیدانشیار موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علومحسینبصیریان جهرمیدکتری علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائیJournal Article20210217This study attempts to examine the characteristics of motherhood according to the role presented by mothers on Instagram. It also examines the lifestyle and other aspects of the lives of supermoms and their followers. To achieve these objectives, we used netnography and direct observation. The results of the thematic analysis include six main themes as follows: “the presentation of perfect motherhood”, “the aestheticization of motherhood”, “the reproduction of traditional patterns of motherhood”, “the presentation of the ideal self”, “the stylization of everyday life”, and “the presentation of the happy family with the desired relationship”. Supermoms attempt to reshape the image of motherhood as a desirable role through aestheticization. The ideal and deceptive image of motherhood presented by supermoms on Instagram, though it may be unattainable for other mothers, has created a new image of motherhood. Just as they provide a new image of motherhood, they do not necessarily challenge traditional motherhood. Rather, this image is a continuation of the traditional motherhood pattern, but in a new guise. Although motherhood still means sacrifice and love, and is semantically no different than it was decades ago, Instagram mothers acted differently in their maternal and personal identities, as well as in their parenting.هدف از انجام این پژوهش دستیابی به چهرهی ترسیم شده از مادری، بواسطه نقشی است که توسط سوپرمامها در اینستاگرام اجرا شده و همچنین مطالعه سبک و ابعاد زندگی آنها از دیگر اهداف این پژوهش بوده است. برای رسیدن به این اهداف از روش مردمنگاری شبکهایی (نتنوگرافی) استفاده کردهایم.نتایج بدستآمده از تحلیل تماتیک، شامل 6 تم اصلی «نمایش مادرانگی کامل»، «زیباییشناختی کردن مادری»، «بازتولید الگوهای سنتی مادرانگی »، «نمایش من ایدهآل»، «سبکمند کردن زندگی روزمره»، «نمایش خانواده خوشبخت و برخورداری از روابط مطلوب» است. سوپرمامها از طریق زیباییشناختی کردن مادری سعی در بازشکل دادن به مادری به عنوان الگویی مطلوب را دارند. تصویر ایدهآل و دلفریب مادرانگی که با ظرافت تمام توسط سوپرمامها در اینستاگرام به نمایش گذاشته میشود اگرچه ممکن است برای دیگر مادران دستنیافتنی باشد، با این حال چهره تازهای از مادرانگی را ایجاد کرده است. درصورتیکه ضرورتا مادرانگی سنتی را به چالش نمیکشند بلکه این تصویر تداوم الگوی مادرانگی سنتی اما در لباس جدید است. اگرچه مادرانگی همچنان با فداکاری و مهر منسوب به آن معنا می شود و به لحاظ معنایی تفاوت چندانی با دهههای پیش از خود نمیکند، با این حال مادران اینستاگرامی در تعریف هویت مادری و فردی خود و همچنین راه و روش والدگری و فرزندپروری به شیوهی متفاوت ایفای نقش کردهاند.مرکز مطالعات و تحقیقات زنان دانشگاه تهرانزن در فرهنگ و هنر2538-310813120210321Official Gospels and Women in the Apostolic Role: A Case Studyاناجیل رسمی و زنان با نقش رسولانه: مطالعة موردی1651818228610.22059/jwica.2021.321809.1571FAمریم الساداتسیاهپوشدانشجوی دکتری رشتة ادیان و عرفان، دانشکدة حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانطاهرهحاج ابرهیمیدانشیار گروه ادیان و عرفان، دانشکدة حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانلیلاهوشنگیدانشیار گروه ادیان و عرفان، دانشکدة الهیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانJournal Article20210410Contemporary studies find different perspectives when discussing the role of women in religious communities and the influence of religion on the social representation of women. Some scholars have viewed religion as a tool to oppress women, and for this reason have attempted to reduce its value in the eyes of women believers. While others, due to the significant population of women believers, have viewed religion as a factor in reviving the status of women. In the feminist approach, with the help of modern study methods, the sacred religious texts, especially the Christian texts, are read, understood and analyzed to explore the influence of religion on the status of women in the light of a new perspective. In this study, an attempt has been made to first discuss the apostolic role played by women with Jesus Christ in the New Testament. Then we will examine the four Gospels’ account of Mary of Bethany and Mary Magdalene, who accompanied Jesus on his journeys, and find a model for the presence of women believers based on a feminist approach. Both women played a dynamic role in various social activities and in different religious fields, both practically and theoretically. Hence, they have attracted the attention of feminist scholars. This research also attempts to examine the components of women’s faith in a descriptive-analytical method.در مطالعات معاصر، در بحث از نقش زنان در جوامع دینی و تأثیر دین بر چگونگی حضور اجتماعی زنان، دیدگاههای مختلفی را میتوان سراغ گرفت. برخی پژوهشگرانْ دین را بهمنزلة ابزاری جهت سرکوبی زنان دانستهاند و در مقابل برخی دیگر با لحاظ جمعیت درخور توجه زنان مؤمن، دین را به نوعی عامل احیای جایگاه زنان به شمار آوردهاند. در رویکرد فمنیستی، با بهکارگیری روشهای مطالعاتی نوین به بازخوانی، فهم و تحلیل متون مقدس دینی، بهویژه متون مسیحی، پرداخته شده تا تأثیر دین بر جایگاه زنان در پرتو نگاهی نو واکاوی شود. در این پژوهش، کوشش شده نخست به بحث دربارة نقش رسولانهای پرداخته شود که زنان همراه با عیسی مسیح در عهد جدید برعهده داشتهاند. سپس بر آنیم با بررسی گزارش اناجیل چهارگانه دربارة مریم اهل بیتعنیا و مریم مجدلیه، که در سفرها با عیسی همراهی میکردند و در عرصههای دینی مختلف، چه عملی و چه نظری، در فعالیتهای گوناگون اجتماعی نقش پویایی برعهده داشتهاند، در مقام الگویی برای حضور زنان مؤمن به یافتههای مبتنی بر رویکرد زنانهنگر دست یابیم. همچنین، در این پژوهش کوشش میشود که به شیوة توصیفیـ تحلیلی به بررسی مؤلفههای ایمان زنانه پرداخته شود.