[1] قرآن کریم.
[2] اسماعیل، نداء علی (2012). «التناص فی شعر محمد القیسی»، پایاننامة کارشناسی ارشد، نابلس، دانشگاه ملی النجاح.
[3] الیاده، میرچا (1389). رساله در تاریخ ادیان، ترجمة جلال ستاری، تهران: سروش.
[4] امامی، نصرالله (1385). مبانی و روشهای نقد ادبی، تهران: جامی.
[5] بیلکسر، ریچارد (1388). اندیشة یونگ، ترجمة حسین پاینده، تهران: آشیان.
[6] بولن، جین شینودا (1394). نمادهای اسطورهای و روانشناسی زنان، ترجمة آذر یوسفی، چ7، تهران: روشنگران و مطالعات زنان.
[7] تایه، سناء، «محمد القیسی بین الواقع والأسطورة»، موسوعة أبحاث ودراسات فی الأدب الفلسطینی الحدیث، بیتا (lisaanularab.blogspot.com).
[8] پورافکاری، نصرتالله (1373). فرهنگ جامع روانشناسیـ روانپزشکی، تهران: فرهنگ معاصر.
[9] دوبوکور، مونیک (1387). رمزهای زندة جان، ترجمۀ جلال ستاری، چ3، تهران: مرکز.
[10] ستاری، جلال (1392). بازتاب اسطوره در بوف کور، چ2، تهران: توس.
[11] ستاری، رضا و دیگران (1395). «تجلی کهنالگوی مادر مثالی در حماسههای ملی ایران براساس نظریۀ روانشناختی یونگ»، مجلة زن در فرهنگ و هنر، دورة 8، ش اول، ص45ـ66.
[12] شعبلو، ملاک سعید (2016). «رؤیة الموت فی شعر محمد القیسی»، پایاننامة کارشناسی ارشد، دانشگاه الشرق الأوسط.
[13] شمیسا، سیروس (1391). نقد ادبی، تهران: فردوسی.
[14] رزوق، أسعد (1990). الأسطوره فی الشعر المعاصر، چ2، بیروت: دار الحمراء.
[15] ضمور، عماد (٢٠٠٩). «سردیة الشعر فی دیوان منمنمات ألیسا للشاعر محمد القیسی»، مجلة جامعة النجاح للأبحاث، ش ٢٣، ص 565ـ584
[16] عباسلو، احسان (1391). «نقد کهن الگوگرایانه»، کتاب ماه، شمارة 68، (پیاپى 182)، ص 85ـ90.
[17] فوردهام، فریدا (1388). مقدمهای بر روانشناسی یونگ، ترجمۀ مسعود میربها، تهران: جامی.
[18] قائمی، فرزاد و دیگران (1388). «تحلیل نمادینگی عناصر خاک و باد در اساطیر و شاهنامۀ فردوسی براساس نقد اسطورهای»، نشریۀ ادبپژوهی، ش10، ص57ـ82.
[19] قیسی، محمد (1999). الأعمال الشعریه، چ2، بیروت: الموسسة العربیه للدراسات و النشر.
[20] گرین، ویلفرد و دیگران (1385). مبانی نقد ادبی، ترجمۀ فرزانه طاهری، چ4، تهران: نیلوفر.
[21] اللوح، مراد عبدالله (2013). «شعر محمد القیسی دراسة فنیة»، پایاننامة کارشناسی ارشد، دانشگاه الأزهر، غزه.
[22] ملاابراهیمی، عزت؛ حشمت پروین (1396). «کاربرد اسطوره در سرودههای محمد قیسی»، فصلنامة ادبیات عرفانی و اسطورهشناختی، س13، ش49، ص 235ـ264.
[23] یونگ، کارل گوستاو (1390). چهار صورت مثالی، ترجمۀ پروین فرامرزی، چ3، مشهد: بهنشر.
[24] یاوری، حورا (1382). «روانکاوی و اسطوره»، گسترۀ اسطوره، گفتوگوهای محمدرضا ارشاد، تهران، هرمس، ص351ـ375.
