[1] افلاطون (1389). ضیافت، ترجمۀ محمدابراهیم امینیفرد، چ 4، تهران: جامی.
[2] اِلیاده، میرچا (1394). رساله در تاریخ ادیان، ترجمۀ جلال ستاری، چ 5، تهران: سروش.
[3] بولن، جینشینودا (1394). نمادهای اسطورهای و روانشناسی زنان، ترجمۀ آذر یوسفی، چ 7، تهران: روشنگران و مطالعات زنان.
[4] ــــــــــ (1395). نمادهای اسطورهای و روانشناسی مردان، ترجمۀ مینو پرنیانی، چ 5، تهران: آشیان.
[5] ثمینی، نغمه (1385). شکلک، تهران: نی.
[6] ـــــــــــ (1391). اسبهای آسمان خاکستر میبارند، چ 2، تهران: نی.
[7] ـــــــــــ (1393). تماشاخانۀ اساطیر، چ 3، تهران: نی.
[8] ـــــــــــ (1393). خانه، تهران: نی.
[9] ـــــــــــ (1393). خواب در فنجان خالی، چ 2، تهران: نی.
[10] ـــــــــــ (1393). هیولاخوانی،تهران: افراز.
[11] سرلو، خوان ادواردو (1392). فرهنگ نمادها، ترجمۀ دکتر مهرانگیز اوحدی، چ 2، تهران: دستان.
[12] شاهمیری، آزاده (1389). «خانهام ویران است»، روزنامة شرق، 27 خرداد.
[13] شوالیه، ژان (1385). فرهنگ نمادها، ترجمۀ سودابه فضایلی، تهران: جیحون.
[14] عوضپور و نامورمطلق (1393). «ژیلبردوران و نقد اسطورهای»، فصلنامۀ ادبیات عرفانی و اسطورهشناختی، س10، ش 37.
[15] گورین، ویلفرد (1394). راهنمای رویکردهای نقد ادبی، ترجمۀ زهرا مهینخواه، چ 5، تهران: اطلاعات
[16] نامورمطلق، بهمن (1392). درآمدی بر اسطورهشناسی، تهران: سخن.
[17] مورنو، آنتونیو (1392). خدایان و انسان مدرن، ترجمة داریوش مهرجویی، چ 7، تهران: مرکز.
[18] یونگ، کارل گوستاو (1392). انسان و سمبولهایش،ترجمۀ دکتر محمود سلطانیه، چ 9، تهران: جامی.