قرآن کریم
آقاگلزاده، فردوس (1385). تحلیل گفتمان انتقادی. تهران: علمی و فرهنگی.
آقاگلزاده، فردوس و غیاثیان، مریم سادات (1386). «رویکردهای غالب در تحلیل گفتمان انتقادی. زبان و زبانشناسی، 3(1)، 78-104.»
بهرامپور، شعبانعلی (1379). درآمدی بر تحلیل گفتمان. تهران: فرهنگ گفتمان.
جرجانی، عبدالقاهر (1997). دلائل الإعجاز. به کوشش محمد تونجی. بیروت: دارالکتب العربی.
درپر، مریم (1392). «بررسی ویژگیهای سبکی داستان کوتاه جشن فرخنده از جلال آلاحمد با رویکرد سبکشناسی انتقادی. فصلنامۀ جستارهای زبانی، 1»، 39-64.
رجبی، جهاد (1993). لن أموت سدی. ریاض: عبیکان.
سلطانی، علیاصغر (1384). «قدرت، گفتمان و زبان: سازوکارهای جریان قدرت در مطبوعات. رسالة دکتری. دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.
شجاع رضوی، سعید (1386). «جنسیت و شمول معنایی». فصلنامۀ پازند، 3(10)، 11-26.
عکاشه، محمود (2005). لغة الخطاب السیاسی دراسة لغویة تطبیقیة فی ضوء نظریة الاتصال. مصر: دار النشر للجامعات.
فرکلاف، نورمن (1379). تحلیل انتقادی گفتمان. ترجمۀ فاطمه شایستهپیران و همکاران. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
میلز، سارا (1392). گفتمان. ترجمۀ فتاح محمدی. تهران: هزاره سوم.
نیستانی، محمود (1383). تحلیل گفتمان انتقادی در عمل (تفسیر، تبیین و جایگاه تحلیلگر)؛ تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلاف. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
ورقی، سعید (1984). فی الأدب العربی المعاصر. مصر: دار النهضة العربیة.
وندایک، تئون (1382). مطالعاتی در تحلیل گفتمان: از دستور متن تا گفتمانکاوی انتقادی. ترجمۀ پیروز ایزدی و همکاران. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
یورگنسن، ماریان و فیلیپس، لوئیز (1389). نظریه و روش در تحلیل گفتمان. ترجمۀ هادی جلیلی. تهران: نشرنی.
