نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
دانشگاه کاشان
چکیده
راست است که زبان مهمترین ابزار آدمی برای برقراری پیوند با دیگران است، ولی هنگامیکه موضوعِ نشان-دادن حسهای درونی پیش میآید، توصیف، تصویر، پیرازبان، زبان بدن (= ارتباطهای غیرزبانی)، بهتر و روشنتر از زبان میتواند پرده از ناگفتهها بردارد. امروزه فرازبان بهعنوان یکی از مهمترین شیوههای برقراری پیوند میان شخصیتهای رمان، کاربردی گسترده دارد و چون موضوع احساس یا ناگفتههایی که بر زبان-آوردنش بهویژه برای زنان، دشوار و نافراهم است، پیش آید، ارزش آن افزون میگردد. مُنی شافعی نویسندۀ کویتی در بیشتر آثار داستانیاش پدیدههای در پیوند با زنان کویتی یا شرقی را بازتاب داده و تا بداناندازه از ابزارهای غیرزبانی برای بازتابدادن حسهای گاه تابوشدۀ زن بهره برده که بهعنوان یکی از ویژگیهای سبکشناختی نوشتههای وی درآمده است. لیلهالجنون (شب دیوانگی)، بُرشی از زندگی دختری ناهمساز با سنتهای شرقی را بازتاب میدهد که در سر، آرزوهایی میپروراند، هرگز ناامید نمیشود و با اینکه به بخشی از حقوق شهروندی سیاسی و اجتماعی خود دست یافته، ولی در بیان حسهای عاطفی خود با مشکل روبه-روست. پژوهش پیشِ رو با رویکردی توصیفی- تحلیلی، نخست به گرفتاریها یا چالشهای اجتماعی، سیاسی و مذهبیِ فراروی زنان لیلهالجنون اشاره دارد، سپس بررسی میکند چگونه این زنان از بیان آشکارِ حسهای درونی که خود از جملۀ مهمترین حقوق شهروندی زن است، منع گشته و از اینرو برای بازتاب چنین احساسی، از فرازبان و بیان غیرمستقیم بهره گرفتهاند. زنان روایت با حالتهایی دوگانه چون اضطراب، پریشانی، شرمساری، دلمُردگی از یکسو و بیپروایی، شادی و امیداوری از دیگرسو، دست و پنجه نرم می-کنند.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
The role of Paralanguage in the reflection of women's citizenship rights (review example: the novel Lailat al-Jonoun, Mona Shafe'i)
نویسندگان [English]
- Sahar Gorgi
- hosein imanian
- hosein ghorbanpoor
Kashan university
چکیده [English]
It is true that language is the most important human tool for connecting with others, when it comes to showing inner feelings, description, image, paralanguage, body language, silence (=non-verbal communication), which can reveal many unsaid things better and clearer than language. Today, Paralanguage is widely used as one of the most important ways to establish a link between the characters of the novel, so when it comes to feelings or unsaid things that are challenging and discomforting to express, especially for women, its value raises. Mona Shafe'i, one of the writers of our time in Kuwait, in most of her fiction works, reflects the phenomena related to Kuwaiti or Eastern women, and to that extent, she uses non-linguistic tools to reflect the sometimes taboo feelings of women, which has become one of the features of the cognitive style of her writings. Lailat Al-Jonoun (Night of Madness) reflects a segment of the life of a girl who keeps dreaming & who is inconsistent with the Eastern traditions. She is never disappointed and even though she has achieved some of her political and social citizenship rights, she faces a problem in expressing her emotional feelings. The upcoming research, by a descriptive-analytical approach, firstly refers to the difficulties or social, political and religious challenges faced by the women of Lailat Al-Jonoun. Then after that, examines how these women are prohibited from openly expressing their inner feelings, which is one of the most important rights of women's citizenship. Therefore, they have used metalanguage and indirect expression to reflect such a feeling. The women of the narrative, on the one hand, have recognized themselves, and on the other hand, they are still trapped by social barriers. So they struggle with dual states such as anxiety, distress, shame, death on one hand, and with recklessness, happiness and hope, on the other hand.
کلیدواژهها [English]
- right of citizenship
- non-verbal communication
- oriental woman
- emotional sense
- Lailat Al-Jonoun
- Mona Shafe'i
)