سنت نوشتاری زنان: مطالعۀ موردیِ دو نسل از نویسندگان زن ایرانی (سیمین دانشور و زویا پیرزاد)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیارعلوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شمال

2 کارشناس ارشد مطالعات زنان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

چکیده

این مقاله، که برگرفته از یک پروژۀ پژوهشی است، نقطۀ عزیمت مطالعۀ خود را مبانی نقد ادبی زن‌محور
آنگلو‌ـ امریکایی یا به عبارتی دیگر «نقد وضعی زنان» قرار داده است. مقاله درصدد است این پرسش را پاسخ گوید که بر مبنای طبقه‌بندی منتقد امریکایی، الین شوالتر، در ایران سنت نوشتاری زنان چگونه می‌تواند تفسیر شود؟ در این زمینه، رمان‌های دو نویسندۀ زن ایرانی (سیمین دانشور و زویا پیرزاد) را از دو نسل می‌کاویم. در این راه، از روش نقد ادبی تفسیری، به لحاظ هماهنگی با اصول نظری این پژوهش، یاری جسته‌ایم. از همۀ مقدمات و لوازم تا بدان‌جا رسیدیم که سنت نوشتاری زنانه، بر‌اساس آن تعریفی که الین شوالتر از آن داشته، در ایران نیز با نوسان‌های خاص خویش، پس از گذر از دوران تقلید، رهسپار عبور از سنت فمنیستی به سمت نوشتاری مؤنث است. مدعای این تفسیر، رمان چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم از زویا پیرزاد است، اگرچه آن نیز، خود، به‌مثابۀ سمبلی از سنت نوشتاری مؤنث، بینامتن، و چه‌بسا سرآغازی است برای نسل‌های بعد و نویسندگان دیگر تا در ارتباط متقابل با این متون، خلاقیت‌ها و سبک‌های نوینی را در سنت نوشتاری زنانه در ایران بشارت دهند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Women's Writing Tradition: A case study of two generations of Iranian women writers ( Simin Daneshvar and Zoya Pirzad )

نویسندگان [English]

  • Mahboubeh Paknia 1
  • Nasim Janfada 2
چکیده [English]

Abstract:
Focusing on two works of Iranian women from two generations, this paper aims to demonstrate Women Writing Tradition based on the views of Gynocritics point of view. Due to the complexity and the various interpretations in Feminism literary criticism, an elaborated review will be provided. Elaine Showalter considers three phases in women’s writing which are Femininity, Feminist and Female. In order to meet the comprehensiveness of the thesis, we took a look at the form and narration style of these works and applied them in determining the Writing Tradition of these two writers. We showed that women writing tradition in Iran had its own fluctuations and after passing the imitation/ femininity period, it passes over feminist writing toward female writing. The best example of this is the novel “I turn off the lights” by Zoya Pirzad. Although this work as an example of Female Tradition, is itself inter-textual. It can scaffold other works in future by other authors who can represent their innovations and novel styles in women writing tradition through interaction with such works.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "Gynocritics"
  • " Women Writing tradition"
  • "Elaine Showalter"
  • "Simin Daneshvar"
  • " Zoya Pirzad"