نهادگرایی هنجاری، ارائۀ الگوی حکمرانی مطلوب نمایندگی زنان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه، پژوهشگر دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران

2 عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، استاد تمام دانشکدۀ مدیریت

چکیده

مقالۀ حاضر در‌صدد پاسخ به این سؤال است که: فرایند نهادگرایی هنجاری چگونه می‏تواند به ارائۀ الگوی حکمرانی مطلوب نمایندگی کمک کند؟ هدف این است که تعیین شود چگونه می‏توان نهاد مجلس شورای اسلامی را با ارزش‏ها و هنجارهای اجتماعی پیوند داد. روش مقاله، توصیفی‌ـ تحلیلی است. آمارهای موجود با تحلیل کیفی و تحلیل ثانویه بررسی شده است. جامعۀ آماری؛ نمایندگان زن ادوار مجلس شورای اسلامی بوده و داده‏های استفاده‌شده از گزارش‏های توسعۀ انسانی سازمان ملل، مجلس شورای اسلامی، سایر متون مرتبط جمع‏آوری و تجزیه و تحلیل شده است. تاکنون 10 دورۀ انتخابات مجلس در ایران برگزار شده که دورۀ دهم با 96/7 درصد بیشترین آمار حضور زنان در پارلمان را داشته است. نتایج نشان داد وجود محدودیت‌های مدیریتی، اجتماعی و فرهنگی مانع تأثیرگذاری زنان در مجلس بوده است. رشد روز‌افزون سطح کیفی زنان ایجاب می‏کند که برای اثربخش‌بودن در صحنه‏های اجتماعی توانمند شوند. حکمرانی مطلوب زنان در پارلمان می‏تواند با توانمندی در ارائۀ طرح‏های توسعه‌ای و سطوح مختلف دولتی، خصوصی و مدنی تسهیل شود. لازم است نمایندگان به منظور اثرگذاری بیشتر بر مدیریت فرهنگی‌ـ اجتماعی جامعه در کمیسیون‌ها، فراکسیون‌ها، هیئت‏ها و مجامع تخصصی، فعالانه مشارکت کنند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The normative institutionalism, pattern in good governance and social cultural management about women

نویسندگان [English]

  • Behrad Razavi Alehashem 1
  • Arian Gholipor 2
1 Lecturer and Researcher, Faculty of Social Science, University of Tehran, Tehran, Iran
2 Professor, Faculty of Management, University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده [English]

This study attempts to answer the fundamental question that how the process of the normative institutionalization (institutions linked with the values and social norms), can help for good governance and management of social, cultural, community agencies? This research investigates how the representatives how can  link the Islamic Consultative Assembly with the social values and norms and what the effects of this interaction are on good representatives' governance and socio-cultural management. Methodology is of descriptive and analytical type. Status is reviewed and analyzed based on available statistics as regular and periodic. The statistical population is female members of Islamic Consultative Assembly periods and the used data was collected and analyzed from the UN Human Development reports, statistical Interior Ministry sources, Statistical Center of Iran, the Islamic Consultative Assembly, and other relevant literature. The findings showed that in recent years, the average growth of women in countries' parliaments is about 20 percent which has grown by 15 percent compared with 10 years earlier. So far, in Iran, 10 parliamentary elections have been held, the tenth period with 7.96 percent has allocated the most participants of women in parliament. The results showed that personalized, administrative, social and cultural restrictions are some barriers for women’s efficient attendance in Islamic Consultative Assembly. Good women governance in Parliament can be facilitated through providing the development projects such as health care services, health, education, employment and effectiveness in the management of high levels of public, private and civil parts. In addition, it is necessary that the representatives of women participate actively in commissions, fractions, delegations and specialized forums for being more influential in the social and cultural management.

کلیدواژه‌ها [English]

  • capability
  • Effectiveness
  • Good Governance
  • Institutionalization
  • socio-cultural management
[1] الوانی، سید مهدی، شریف‌زاده (1379). فرایندخطمشیگذاریعمومی، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی، چ 2.

[2] بهبودی، محمدرضا؛ ضرغامی‌فرد، مژگان(1393). «پدیدة صخرة شیشه‌ای: بررسی تجربه‏ها و چالش‌های زنان در پست‌های رهبری مدیریت»، فرهنگ سازمان، دورۀ 21، ش اول.

[3] تسلیمی، محمدسعید؛ میرزایی اهرنجانی، حسن؛ محسنی، منوچهر؛ قلی‏پور، آرین (1382). «طراحی و تبیین مدل دیالکتیکی نهادی‌شدن سازمان»، دانش مدیریت، ش 63.

[4] جاسبی، جواد؛ نفری، ندا (1388). «طراحی الگوی حکمرانی خوب بر پایۀ نظریۀ سیستم‌های باز»، فصل‌نامۀ علوم مدیریت ایران، ش16.

[5] جزنی، نسرین (1378). «بررسی‏ مشارکت‏ زنان‏ در عرصه‏های‏ مختلف‏ اقتصادی: سقف‏ شیشه‏ای: مانع‏ رشد زنان»، سازمان‏ مدیریت‏ صنعتی، مجلۀ‏ تدبیر، ش‏ 95، شهریور، ص‏70.

[6] جمشیدى، ایوب (1384). مدیران زن در جامعۀایران، دوشنبه 20 تیر.

[7] رضوی الهاشم، سید بهراد (1388). «تحلیل جایگاه مشارکت زنان در فرایند توسعۀ سیاسی‌ـ اجتماعی انقلاب اسلامی ایران»، نشریۀ علمی‌ـ‌ تخصصی کتاب ماه علوم اجتماعی، ش 21.

[8] رضوی الهاشم، سید بهراد؛ قلی‌پور، آرین (1389). «مهندسی فرهنگی ضرورت نهادی‌شدن فرهنگ مشارکت زنان»، نشریۀ علمی‌ـ تخصصی مهندسی فرهنگی، شورای عالی انقلاب فرهنگی.

[9] سایت فرارو (1395). یازده اردیبهشت، بخش سیاسی‌ـ اجتماعی.

[10] سرمایه (1387). «سهم زنان ایران در مدیریت و قانون‌گذاری کشور»، روزنامۀ سرمایه، ش 902.

[11] قلی‌پور، آرین (1384). نهادها و سازمان‌ها، اکولوژی نهادی سازمان‌ها، تهران: سمت.

[12] قلی‏پور، آرین؛ رحیمیان، اشرف (1388). «عوامل اقتصادی، فرهنگی، آموزشی توانمندسازی زنان سرپرست خانوار»،  فصل‌نامۀ علمی‌ـ پژوهشی رفاه اجتماعی، س11، ش40.

[13] قلی‌پور، آرین؛ امیرخانی، طیبه؛ آغاز، عسل (1390). «پیامدهای نهادی توانمندسازی روان‌شناختی زنان در آموزش عالی»، مجلۀ تحقیقات زنان، س 5، ش اول.

[14] قلی‌پور، رحمت‌اله (1384). «رابطۀ الگوی حکمرانی خوب، فساد اداری»، فرهنگ مدیریت، ش 10.

[15] مومنی، فرشاد؛ ارضرومچیلر، سمیه؛ هنردوست، عطیه (1393). «بررسی وضعیت زنان در برنامه‌های توسعۀ اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی پس از انقلاب اسلامی»، نشریۀ زن در فرهنگ و هنر، دورۀ 6 ش 1.

[16] Burrell.B (1992). The Political Leadership of Women and Public Studes.5565 No.4, 7991, P.2 Journal Vol.

[17] Berger, P. L. Luckman, 1966. Social Construction of reality : A treatise in the sociology of knowledge, Garden City, new York. Anchor Books.

[18] Chafiq, Ch (1991). La femme et le retour de l'Islam. L'expérience iranienne, Paris: Le Félin.

[19] Chong, K. H (2002). Agony in prosperity: Evangelicalism, women, and the politics of gender in SouthKorea. Ph.D. diss., University of Chicago.

[20] Durkheim, E. 1968, The Elementary Forms of the Religious Life, Allen and Unwin.

[21] Fernando,J.L (1997). “Nongovernmental Organizations, Micro-Credit, and Empowerment of Women” Annals of the American Academy of Political and Social Science, pp150-177.

[22] Mason, O. H. Smith, A. Stach and S. Philip Morgan (2002)‘Muslim Women in Southeast Asia: Do they have less autonomy than their non-Muslim sisters?’, unpublished report. Washington, DC: World Bank.

[23] March, J.G. and J.P. Olsen(1984). “ The new Institutionalism: Organizational Factors in Political Life” American Political Science Review,734.

[24] March, J.G. and J.P. Olsen (1989). “ Rediscovering Institutions: The Organizational Basis of Politics , New York, The Free Press.

[25] Malhotra, A., Schuler, S.R. & Boender, C. (2002). Measuring women’s empowerment as a variable in international development. Background paper prepared for the World Bank workshop on poverty and gender. Washington, D.C.: International Center for Research on Women.

[26] Moheyuddin, Ghulam. (2005). "Gender Inequality in Education: Impact on Income, Growth and Development", Online at http://mpra.ub.uni رmuenchen.de/685/, pp 4-9.

[27] Nelson, D. and R. Burke (2000). ‘‘Women executives: Health, stress, and success”,The Academy of Management Executive 14( 2): pp 107-121.

[28] North, D. C(1993). Institutions and Credible Commitment”Journal of institutional and Theoretical Economics, pp 11-23.

[29] Patel, I (1998). “The Contemporary Women's Movement and Women's Education in India”, International Review of Internationale de l'Education 44(2/3): pp 155-175.

[30] Razavi Alehashem. B. Mousaei. M.et.al (2011), Study on Participation of Women in Management of Political –Social Development in Iran. American Journal of Scientific Research ISSN 1450-223X Issue 16 (2011), pp.91-105 © EuroJournals Publishing, Inc. 2011

[31] Riggs, w. Fred (1980). ‘‘The Idea Development Administration‘‘.

[32] Sapru .R.K (2006). AdministrativeTheories & Management Thought, Published by Prentice Hall of India.United Nations Development Program (1997),Governance for Sustainable Human Development, New York: Oxford University Press, 1997.

[33] Sen, Amartya.(1999). Development as Freedom, New York: Knopf, and Oxford: Oxford University Press, pp 124-130.

[34] United Nations Development Program (2002). Human Development Report, New York: Oxford University Press, 2002.

[35] UNDP, Human Development Report 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007,2008 .Available on Line: http://hdr.undp.org.

[36] UNECE (2002). Labor markets in transition countries: gender aspects need more attention, press release ECE/OPAJO2/08, UNECE, Geneva.

[37] World Bank(2000). World Development Report, NewYork:Oxford University Press.

[38] Youngs. G (2000). “Breaking patriarchal bonds: dymythologizing the public/private” in H.Marchand.